22 Ιουλίου 2010

Cogito 10

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΕ ΕΠΟΧΗ ΚΡΙΣΗΣ
Το τεύχος αυτό περιέχει ένα αφιέρωμα στις σχέσεις φιλοσοφίας και θρησκείας και ειδικότερα
στις σχέσεις Λόγου και θρησκευτικής πίστης. Το αφιέρωμα επιχειρεί να συμβάλει στη συζήτη-
ση που έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια με αφορμή την εμφάνιση ενός νέου αθεϊστικού ρεύ-
ματος στοχαστών, οι απόψεις των οποίων είχαν ήδη παρουσιαστεί σε προηγούμενα τεύχη.
Ωστόσο, είναι δύσκολο να εστιάσει κανείς την προσοχή του στα συγκεκριμένα ζητήματα, όσο
σημαντικά και αν είναι, τη στιγμή που η χώρα δοκιμάζεται από μια τόσο σοβαρή κρίση. Και η
κρίση αυτή, οι πρώτες συνέπειες της οποίας είναι η δραματική υποβάθμιση του βιοτικού επι-
πέδου των πολιτών και ο κίνδυνος να οδηγηθούν στην εξαθλίωση οι ασθενέστερες τάξεις,
δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι κατά βάθος πολιτική, ηθική και υπαρξιακή. Επιβάλλει τη ριζι-
κή αναθεώρηση ή και εγκατάλειψη ευρέως διαδεδομένων αντιλήψεων και την επανεξέταση
της μορφής της ζωής μας. Σ’ αυτό το σημείο, είναι φυσικό να αναρωτιόμαστε πώς και κατά
πόσο θα μπορούσε ενδεχομένως να μας βοηθήσει η φιλοσοφία.
Η ιδέα ότι η φιλοσοφική σκέψη μπορεί από μόνη της να αλλάξει ριζικά τον κόσμο ακούγεται
πλέον χιμαιρική ή ουτοπική. Ωστόσο, θεωρούμε εύλογο να ελπίζει κανείς ότι η φιλοσοφική
ανάλυση είναι σε θέση να συνεισφέρει στην κατανόηση και ίσως, έμμεσα, στην υπέρβαση
της κρίσης που αντιμετωπίζουμε. Η φιλοσοφία μπορεί να μας βοηθήσει να αναστοχαστούμε
τις αξίες μας. Να διαπιστώσουμε ότι χωρίς κοινωνική αλληλεγγύη και κοινωνική δικαιοσύνη
διαρρηγνύεται η ίδια η συνοχή του κοινωνικού ιστού. Και η κοινωνική συνοχή είναι αναγκαία
συνθήκη για τη δυνατότητα ενός κοινού και καλύτερου μέλλοντος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: