Περιπέτειες του ιδιωτικού στη μεταπολιτευτική Ελλάδα - το βιβλίο

ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΣΤΗ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ

Το Σεπτέμβριο του 2019 η Εταιρεία Σπουδών Ν.Π. & Γ.Π. (ιδρυτής: Σχολή Μωραΐτη) εξέδωσε τον συλλογικό τόμο με τίτλο «Περιπέτειες του ιδιωτικού στη μεταπολιτευτική Ελλάδα». Πρόκειται για τα πρακτικά του ομώνυμου επιστημονικού συμποσίου που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2017. Οι δεκαεπτά συγγραφείς του τόμου, από τα πεδία της κοινωνιολογίας, της φιλοσοφίας, της πολιτικής επιστήμης, της ψυχολογίας, της εκπαίδευσης, της θεατρολογίας, της επικοινωνίας, της αρχιτεκτονικής διερευνούν πτυχές της ιδιωτικής σφαίρας που οι σποραδικές προσπάθειες μελέτης τους δεν διαμόρφωσαν ως τώρα ένα συγκροτημένο πλαίσιο μέσα από το οποίο θα μπορούσαν να επιτευχθούν μεγαλύτερες θεωρητικές, ερευνητικές και διεπιστημονικές συγκλίσεις. Ο παρών τόμος επιδιώκει να συμβάλει στην κάλυψη αυτού του κενού. Παρουσιάζονται όλοι οι προβληματισμοί που αφορούν τη σύγχρονη και διαλεκτική σχέση ιδιωτικού και δημοσίου, αναζητούνται οι όροι και οι πρακτικές που συντελούν στην ανάδειξη νέων τρόπων αντίληψης του εαυτού, διερευνάται ο ρόλος των παλαιών και νέων μέσων επικοινωνίας στην αναδιάταξη της ιδιωτικής ζωής στην Ελλάδα, φωτίζονται οι διαρθρωτικές αλλαγές του νεοελληνικού διαμερίσματος και των συμβολικών ή φαντασιακών ορίων του κ.ά. Τον τόμο προλογίζει ο Γιάννης Βούλγαρης.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ: 

● Παναγής Παναγιωτόπουλος, «Αρνήσεις της ιδιωτικής σφαίρας και κοινωνιολογία της ατομικότητας για τη μελέτη των μεσαίων στρωμάτων στη Μεταπολίτευση» 

● Νικόλας Σεβαστάκης, «Κακή ιδιώτευση και κριτική του ατομικισμού» 

● Αλέξανδρος-Ανδρέας Κύρτσης, «Mimicry. Παραλλαγή ταυτοτήτων και ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών» 

● Θανάσης Χατζόπουλος, «Ιδιωτικό και δημόσιο. Παθολογίες του “ενδιάμεσου” χώρου» 

● Βασίλης Δημόπουλος, «Ναρκισσισμός και αυτογνωσία» 

● Γρηγόρης Πασχαλίδης, «Σέλφι. Αυτο(ανα)παράσταση στην ψηφιακή εποχή» 

● Λίλιαν Μήτρου, «To κανονιστικό κέλυφος του ιδιωτικού. Ο ιδιωτικός βίος και το δικαίωμα πληροφόρησης» 

● Σταύρος Ζουμπουλάκης, «Πόσο δημόσια και πόσο ιδιωτική μπορεί και οφείλει να είναι μια θρησκεία σήμερα;» 

● Χαράλαμπος Ν. Βέντης, «Το χριστιανικό ευαγγέλιο ως μέλι και όχι ως άλας του κόσμου. Ορισμένοι από τους τρόπους με τους οποίους ο θρησκευτικός λαϊκισμός υποσκάπτει την εξατομίκευση και τις θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου» 

● Βασίλης Βαμβακάς, «Φάσεις και αντιφάσεις των οικογενειακών σχέσεων στην ελληνική διαφήμιση» 

● Νίκος Σουλιώτης, «Το κοινωνικό νόημα της κατανάλωσης στον καιρό της κρίσης. Συνοπτική παρουσίαση αποτελεσμάτων έρευνας του 2013 στην Αθήνα» 

● Ορσαλία-Ελένη Κασσαβέτη, «Από τη γωνία της βιντεολέσχης έως και το μικρό σαλόνι μας. Το ιδιωτικό βασίλειο της βιντεοκασέτας στη δεκαετία του 1980» 

● Κώστας Τσιαμπάος, «Οι περιπέτειες του ημιυπαίθριου. Χώρος και ταυτότητες ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο» 

● Γιάννης Δημητρακάκης, «Το ιδιωτικό στο έργο του Θανάση Βαλτινού. Χρονικά όρια, θεματικές περιοχές, αισθητικοί όροι» 

● Ελισάβετ Κοτζιά, «Η μεταπολιτευτική πεζογραφική καχυποψία απέναντι στις δημόσιες δράσεις. Το παράδειγμα της Αριστεράς» 

● Κώστας Καραβίδας, «Τα περιοδικά της Αριστεράς στη Μεταπολίτευση. Ανάμεσα στη δημόσια και την ιδιωτική σφαίρα» 

● Δηώ Καγγελάρη, «”Για τον καθένα χωριστά”; Συλλογικότητες και ατομικότητες στους καθρέφτες του θεάτρου»

Στοιχεία του βιβλίου

ΕΚΔΟΤΗΣ: Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού & Γενικής Παιδείας (ιδρ: Σχολή Μωραΐτη)

ΕΤΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: 2019

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: Βασίλης Βαμβακάς, Χαράλαμπος Ν. Βέντης, Γιάννης Βούλγαρης, Γιάννης Δημητρακάκης, Βασίλης Δημόπουλος, Σταύρος Ζουμπουλάκης, Δηώ Καγγελάρη, Κώστας Καραβίδας, Ορσαλία-Ελένη Κασσαβέτη, Ελισάβετ Κοτζιά, Αλέξανδρος-Ανδρέας Κύρτσης, Λίλιαν Μήτρου, Παναγής Παναγιωτόπουλος, Γρηγόρης Πασχαλίδης, Νικόλας Σεβαστάκης, Νίκος Σουλιώτης, Κώστας Τσιαμπάος, Θανάσης Χατζόπουλος.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ουρανία Καϊάφα

ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΣΙΑ: Γ. Αργυρόπουλος ΕΠΕ

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Σπύρος Μαρίνης και ΣΙΑ, Σόλωνος 76, Τ.Κ. 10680

ISBN: 978-960-259-152-9 

ΣΕΛΙΔΕΣ: 304 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 21Χ14 

ΤΙΜΗ: 15 ευρώ

Talk: Shipwrecks of the Modern

In the archive located at Dimitris Pikionis's house, there is an unpublished letter, unknown until now. In this letter one can read the detailed description of the shipwreck of a sailboat - having Dimitris Pikionis among its few passengers - while crossing the Corinthian Gulf in August 1928. Circumventing the historical documentation of the actual events I will attempt to read this letter as a narrative material that uses a symbolic language; I will interpret it as a 'myth', a 'parable' or a 'dream' that talks to us about Dimitris Pikionis as an architect and creative person, but also about the identity of modern Greek architecture in relation to the international modernism of the interwar period.

https://hellenic.princeton.edu/events/workshop-konstantinos-tsiambaos-shipwrecks-modern-unknown-incident-life-dimitris-pikionis

Populism as Counter-Theory in Greek Architectural Discourse

Tsiambaos, K., 2019. Populism as Counter-Theory in Greek Architectural Discourse. ARENA Journal of Architectural Research, 4(1), p.5. DOI: http://doi.org/10.5334/ajar.179
 
Abstract

While the established histories of architectural theory generally focus upon the discourse produced by eminent architects and/or famous scholars, there is another counter-discourse that has developed gradually in the background. This is a discourse against architectural theory, in an effort to undermine theory’s importance, even to eliminate its value, scope and use altogether. Yet this implicit anti-theory – which has slowly but steadily become embedded in the international architectural scene over the last decades – is usually ignored or underestimated by architectural historians.

Drawing upon the recent literature on populism (e.g. Arditi, Moffitt, Taggart, Laclau), and also taking into consideration the few, but valuable, recent texts about populism within architecture (e.g. Fausch, Fowler, Shamiyeh, Lootsma), I will argue that a populist trend against theoretical inquiry is nowadays dispersed horizontally, thereby legitimizing particular, even if diverging, research methods and design practices. The fight against intellectualism and the elites, the promoting of a new sense of architectural ‘morality’, the use of simplistic procedures, forms and slogans, are among the many symptoms of a populist mentality that traverses ideological boundaries, social contexts and conflicting political identities, linking dreams of radical communal utopias to fantasies of limitless post-capitalist markets.

This essay discusses in particular the ways in which such a counter-theoretical discourse has re-emerged in the last decades among architects in Greece. By examining the publications about twentieth-century Greek architects (notably Dimitris Pikionis and Aris Konstantinidis), as well as looking at the informal talks and interviews being spread today through the internet (such as greekarchitects.gr on the Vimeo channel), I will comment on how, in the case of Greece, a long established populist architectural rhetoric was, and still is, disguised behind various anti-theoretical façades.

https://ajar.arena-architecture.eu/articles/10.5334/ajar.179/