European Middle Class Mass Housing

COST ACTION CA18137 – MCMH-EU
https://mcmh.eu/

European Middle Class Mass Housing 

 

MCMH has been generally underestimated in urban and architectural studies and there is still a lack of comparative analysis and global perspectives. By crossing different approaches focus on Architecture, Urbanism, Planning, Public Policies, History, Sociology, our network allows a wider understanding of MCMH sprawl, deepening on-going researches and focusing on the existing case studies. The main challenge of MCMH-EU is to create a transnational network that gathers European researchers carrying studies on Middle-Class Mass Housing (MCMH) built in Europe since the 1950s and to develop new scientific approaches by discussing, testing and assessing diverse case studies and their different methodologies and perspectives. 

Considering the present political, economicand social context in Europe concerning housing – particularly regarding Middle-Class –, this is a crucial moment to combine the academic fields of Architecture, Urbanism, Planning, Public Policies, History, Sociology, as well as other social sciences, with the action of policymakers, institutional actors, local communities and stakeholders. The knowledge and the conclusions achieved within the academic circles will be expected to be put forward, therefore contributing tothe awareness on the MCMH issue as well as providing new outputs that can drive and deepen the current scientific research. 

Although MCMH is already a research topic in several European countries, there has been little detailed scientific exchange and debate.

1. Lack of debate on the historical, theoretical, sociological and architectural conservation premises of the different studies;
2. The existence of only exploratory approaches of cross-studies between sociology and architecture, despite being a seminal relationship;
3. The same applies to MCMH within the metropolitan areas;
4. Different levels of development in different national states-of-the-art;
5. The studies remain at local and national levels, therefore there is little work developed in a systematic and transnational manner;
6. Lack of interaction between scientific researchers and other agents such as policymakers, private investors and local communities.

The Action will address these lacunae by putting in contact, in a systematic way, researchers with different scientific backgrounds, different geographical locations, and different institutional affiliations. Therefore, MCMH-EU allows strengthening the existing national research teams, by creating new working dynamics through the interaction between different groups and the development of an international network that increases dialectic perspectives on MCMH. 

The Action intends to develop the knowledge of the interaction between spatial forms, behaviours and satisfaction and to combine methodologies of architectural and social analyses with the studies that privilege field surveys. This confrontation will allow an unprecedented scientific debate and analysis on:

 
i. Different promotion standards (public or private) and its consequences in terms of the inhabitants’ resilience;
ii. Different conceptions, both qualitative and quantitative, of the Middle-Class in different countries and ethnicities;
iii. Different occupations (considering aspects such as inhabitant profile and events such as migrations, social changes, tourism, ageing and gentrification). Special attention will be given to the historical/social process, benefiting from the already existing research.

CORE GROUP
 
Chair
Prof Ana Cristina Fernandes VAZ MILHEIRO / ISCTE-IUL
 
Vice Chair
Prof Gaia CARAMELLINO / POLITECNICO DI MILANO
 
Grant Holder Scientific Representative
Dr Monica PACHECO / ISCTE-IUL
 
WG1 (Documenting the MCMH) Leader
Dr Ines Lima RODRIGUES / ISCTE-IUL
 
WG1 Co-leader 
Prof Kostas TSIAMBAOS / National Technical University of Athens
 
WG1 Co-leader
Dr Dalit SHACH-PINSLY / TECHNION – ISRAEL INSTITUTE OF TECHNOLOGY
 
WG2 (Development of a specific set of (new) concepts for MCMH analyses) Leader
Prof Els DE VOS / UNIVERSITY OF ANTWERPEN

WG2 Co-leader
Prof Yankel FIJALKOW / CNRS
 
WG3 (Leverage contemporary architecture interventions and Public Policies) Leader
Prof Uta POTTGIESSER / TU Delft

WG3 Co-leader
Prof Muge AKKAR ERCAN / Middle East Technical University

Science Communication Manager
Prof Yael ALLWEIL / TECHNION – ISRAEL INSTITUTE OF TECHNOLOGY
   
Science Communication Co-manager
Mr Ahmed El-Amine BENBERNOU / ENSA Paris-Val-de-Seine

STSM Coordinator
Prof Els DE VOS / UNIVERSITY OF ANTWERPEN
   
STSM Co-coordinator
Dr Juliana MARTINS / University College London Bartlett School of Planning UCL
 
ITC Conference Grant Manager
Dr Marija MILINKOVIC / University of Belgrade – Faculty of Architecture

CONSTRUCTIONS OF HOMELAND

 

Constructions of Homeland: Architecture, Identity and Memory in the Greek Communities of Odessa and Marseille, 19th and 20th Centuries.

Principal Investigator: Konstantinos Tsiambaos PhD (Assistant Professor NTUA) / Team: Kalliopi Amygdalou (Dr. Researcher ELIAMEP- ERC), Ioannis Carras (Dr. Researcher), Christos-Georgios Kritikos (PhD candidate NTUA), Ion Maleas (PhD candidate ENSA Marseille), Ioulia Kariti (Project Manager)

Reader-friendly title: ODEMARS / Scientific Area: HUMANITIES & ARTS / Institution and Country: NATIONAL TECHNICAL UNIVERSITY OF ATHENS, GREECE / Host Institution: NATIONAL TECHNICAL UNIVERSITY OF ATHENS, GREECE / Collaborating Institutions: HELLENIC FOUNDATION FOR CULTURE IN ODESSA and PAUL VALERY, MONTPELLIER III UNIVERSITY

odemars.ntua.gr

The Greek communities that flourished around the Mediterranean and the Black Sea have created several important public buildings. Through their public architecture, these communities have expressed their strong social and economic position, but also their cultural identity and historical memory. Each community declared its presence in the city through emblematic works (temples, schools, community centers, monuments, sculptures of architectural scale, etc.) claiming recognition and participation through the 'silent' language of architectural constructions. Despite what has been written about these communities, however, their architectural production has been very little researched. How can the history of architecture help us re-approach the identity of these communities? How can we describe more accurately the ongoing effort to connect with place and history? How can we better outline the alternative 'memories of Greece' in western and eastern Europe? The research will aim at highlighting the ways in which architectural production of the 19th and 20th centuries co-formed and co-codified the geographical origin as a cultural identity. Focusing on Odessa and Marseille, two important port cities located at an opposite geographic location in relation to the 'birthplace', and bringing to the surface architectural projects and constructed buildings that were realized over the past two centuries at the initiative of the Greek communities, this research will contribute to a more accurate mapping of a dynamic network whose nodes are the different cities, stories, memories, identities and architectures relation and constant reference to the same homeland. At a time when new mass shifts of populations are recorded on the same more or less routes, memory, as a relationship with the former, seems like an essential function. The construction of homeland, through architecture, into another place signs the beginning of a new constitution of both persons and communities.

Despite the evolving literature about these communities, their architectural production has been barely researched. Vassilis Colonas recently opened a path with his original work on the cities of the Azov and the Black Sea (Colonas 2013, Colonas 2015), a research that is already looking fertile. Athina Vitopoulou and Alexandra Yerolympos have also expanded the study on the scale of urban design of Odessa (Vitopoulou and Yerolympos 2013). In general, however, the study of the architectural history of Greek communities is disproportionately absent although it is certain that this history is both rich and interesting. Indeed, the study of architecture can contribute to a better understanding of a predominantly kaleidoscopic cultural field. How can the history of architecture help us re-approach the identity of these communities? How can we more accurately describe the on-going effort to connect them with both space and national / imperial histories? How does the host city refer back to its Greek origins and how does this city 'read' its Greek community? How can we better outline the uses of 'memories of Greece' as part of an understand of these cities as nodal points connecting the western and the eastern in Europe? The research (archival and on-site) will aim at highlighting the ways in which the architectural production of the 19th and 20th centuries co-formed and co-authored the geographical and historical contours of a cultural identity.

On a practical level the research seeks to activate a small network of cities and sites, having as its main hubs the cities of Odessa, Marseille and Athens. Through a primary research in the cities and through the dissemination of its results (announcements, publications, a website), new discussions will be launched between the historians dealing with the Diaspora (Greek or other) about the underestimated importance of architecture.

But also at an interregional - transnational level, this research will produce insightful material that can be used in shaping a future strategy on the emergence of cultural heritage in major cities - ports such as Odessa and Marseille, a strategy that aims to make the history of the presence of different groups and communities within the same city more apparent and clear. An open society that seeks the sustainable integration of both the foreign and the 'other' should seem ready to follow such a path.

Our research, as a historical - critical review of what has been done so far, will also contribute to the realization of the value of public architecture as a lever of sustainable development (institutional, cultural, financial, environmental etc.). It is clear nowadays that investing in a public space of design quality and functional complexity is a necessary element in the development of every contemporary city. And only a city that recognizes its memory and history is an open and inclusive city, a city that creates values and meaning for its inhabitants.

As the funding of public Universities and research centers has been considerably diminished during the las years, H.F.R.I. is really important as it supports original research of high quality and young researchers. Considering our research project specifically, and in a broader context, the research seeks to activate a small network of cities and sites, having as its main hubs the cities of Odessa, Marseille and Athens. Through a primary research in the cities and through the dissemination of its results (announcements, publications, a website), new discussions will be launched between the historians dealing with the Diaspora (Greek or other) about the underestimated importance of architecture. But also at an interregional - transnational level, this research will produce insightful material that can be used in shaping a future strategy on the emergence of cultural heritage in major cities - ports such as Odessa and Marseille, a strategy that aims to make the history of the presence of different groups and communities within the same city more apparent and clear.

 

Animals and architecture on instagram

A new instagram account related to my research project on animals in modern and postmodern architecture

https://www.instagram.com/animalsandarchitecture/

Animals in Modern Greek Architecture

Stanley J. Seeger Visiting Fellow - Princeton University (Fall 2019)

Research Project:

Animals in Modern Greek Architecture

My research aims at launching a discourse on the functions and meanings of animals in modern and contemporary architecture. Through a historical documentation and theorization I will highlight the animal as a vital symbol/signifier/qualifier for the human, as an object which expands, completes or even mirrors the notion of the human. The focal area of my research will be the work of a few selected Greek architects of the 20th century, from their theoretical texts to their drawings, projects and buildings. Animals will be re-conceptualized and re-contextualized, reviving as models, paradigms, and metaphors that attempt to critically question the identities, definitions and boundaries of modern Greek architecture and its various disjunctions.

https://hellenic.princeton.edu/people/konstantinos-tsiambaos

The Future as a Project I Doxiadis in Skopje

Τη Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2018 στις 20.00 εγκαινιάζεται η έκθεση
ΜΕΛΛΟΝ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ | Ο ΔΟΞΙΑΔΗΣ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ
Στο πλαίσιο της διοργάνωσης ‘Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου’ του δήμου Αθηναίων

Πενήντα πέντε χρόνια μετά το σεισμό του 1963 που κατεδάφισε το 80% της πόλης των Σκοπίων, η συνεισφορά του Κωνσταντίνου A. Δοξιάδη στον επανασχεδιασμό της πόλης είναι ακόμα σε μεγάλο βαθμό άγνωστη. Αντίστοιχα στο περιθώριο παραμένει η ιστορία των κτηρίων που τελικώς σχημάτισαν το νέο αστικό τοπίο των Σκοπίων, μετά από την ανάθεση του σχεδιασμού του κέντρου της πόλης στο γραφείο του Ιάπωνα αρχιτέκτονα Kenzo Tange. Σήμερα, εξαιρετικά δείγματα των ρευμάτων του μεταβολισμού και του μπρουταλισμού υποφέρουν από δεκαετίες εγκατάλειψης και απαξίωσης.

Η έκθεση Μέλλον υπό Κατασκευή | Ο Δοξιάδης στα Σκόπια η οποία εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου στις 20.00 στο Μουσείο Μπενάκη / Πειραιώς 138 παρουσιάζει για πρώτη φορά το εντυπωσιακό έργο του Δοξιάδη στα Σκόπια, το οποίο περιλαμβάνει λεπτομερείς καταγραφές των ζημιών από το σεισμό, σχεδιαστικές στρατηγικές και ένα νέο πολεοδομικό σχέδιο για την πόλη. Ταυτόχρονα, παρουσιάζει στο ελληνικό κοινό το έργο του Kenzo Tange για το κέντρο των Σκοπίων, καθώς και μία σειρά από κτήρια σημαντικών Γιουγκοσλάβων αρχιτεκτόνων που στέκονται ακόμα και σήμερα στο κέντρο της πόλης.

Στο πλαίσιο της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Μπενάκη / Πειραιώς 138 την ημέρα των εγκαινίων σχετική ημερίδα (15.00 - 19.30, στα αγγλικά) με διεθνείς προσκεκλημένους επιστήμονες και ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Την Τρίτη 18 Δεκεμβρίου στις 18.00 θα πραγματοποιηθεί στρογγυλή τράπεζα και παρουσίαση του καταλόγου της έκθεσης (στα ελληνικά, απαιτείται κράτηση). Θα προηγηθούν δύο δωρεάν ξεναγήσεις από την ομάδα επιμέλειας στην έκθεση (17.00-18.00 / απαιτείται κράτηση).

Επιμελητές: Καλλιόπη Αμυγδάλου, Ana Ivanovska Deskova, Jovan Ivanovski, Vladimir Deskov, Κώστας Τσιαμπάος
Βοηθός Επιμελητής: Χρήστος Κρητικός

Διάρκεια έκθεσης: 20 Δεκεμβρίου 2018 – 17 Φεβρουαρίου 2019

Η έκθεση και οι σχετικές εκδηλώσεις συνδιοργανώνονται από το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής, το Museum of the City of Skopje και το Μουσείο Μπενάκη / The Benaki Museum σε συνεργασία και με τη στήριξη της διοργάνωσης «Αθήνα 2018-Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου» του δήμου Αθηναίων, μέγας δωρητής της οποίας είναι το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, και πραγματοποιούνται και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Το υλικό της έκθεσης προέρχεται κυρίως από το Αρχείο του Κωνσταντίνου Α. Δοξιάδη του Ιδρύματος Κωνσταντίνου και Εμμάς Δοξιάδη και την ιδιωτική συλλογή των Jovan Ivanovski, Ana Ivanovska Deskova και Vladimir Deskov.

______________________________

The exhibition
THE FUTURE AS A PROJECT | DOXIADIS IN SKOPJE
opens on Monday, December 17th at 20.00
within the framework of Athens 2018 World Book Capital – City of Athens

Fifty-five years after the 1963 earthquake that demolished 80% of the city of Skopje, the contribution of Constantinos A. Doxiadis in the redesign of the city is still largely unknown. Meanwhile, the history of the modernist buildings that dotted the new cityscape, after Kenzo Tange’s office took on the task of redesigning the city centre, remains unappreciated. Many excellent examples of metabolism and brutalism have been suffering from decades of neglect.

The Future as a Project | Doxiadis in Skopje, opening on Monday 17 December at 20.00 at The Benaki Museum / Pireos 138, presents for the first time Doxiadis’s work in Skopje, which includes a detailed survey of the affected areas, strategic plans for the city and a new outline for the master plan. In addition, it introduces to the Greek public the work of Kenzo Tange for Skopje’s city centre, and showcases a series of modernist buildings authored by leading Yugoslavian architects that still stand in the city today.

Within the framework of the exhibition a 1-day international conference will take place at the Benaki Museum / Pireos 138 on the opening day (15.00-19.30, in English, free entrance). On Tuesday 18 December, a roundtable will take place at 18.00 (RSVP required), in Greek, and will include a presentation of the catalogue. Two free guided tours of the exhibition will also be carried out by the curatorial team right before the discussion (17.00-18.00, RSVP required).

Curators: Kalliopi Amygdalou, Ana Ivanovska Deskova, Jovan Ivanovski, Vladimir Deskov, Kostas Tsiambaos
Assistant Curator: Christos Kritikos

Exhibition Duration: 20 December 2018 – 17 February 2019

The exhibition and its accompanying events are organised by the Hellenic Institute of Architecture, the Museum of the city of Skopje and the Benaki Museum, co-organized and supported by ‘Athens 2018 - World Book Capital’ by the City of Athens (of which major donor is Stavros Niarchos Foundation), with the financial support of the Ministry of Culture and Sports. The exhibition material has been contributed mainly by the C. A. Doxiadis Archives of the Constantinos and Emma Doxiadis Foundation and the personal collection of Jovan Ivanovski, Ana Ivanovska Deskova and Vladimir Deskov.

Post-memorandum supersurface

A Green Paradigm Shift @ Art Athina

A GREEN PARADIGM SHIFT*: The Fulbright Urban Gardens Project in Athens

How can we, modern Athenians, learning from contemporary practices used worldwide, make Athens a greener, more friendly, meaningful and sustainable city?

• How to green the underutilised unbuilt space of the greek polykatoikia**?
• How to turn akalyptos*** into a meaningful landscape and not just a pretty green?
• How to design a performative and productive landscape related to the mediterranean climate?
• How to include the initiative and potential of the residents, and promote meaningful to them design?

 THE 4 STEP STRATEGY 

1.  OCCUPY the akalyptos
2.  DESIGN access and views
3.  USE the balconies and staircases
4.  ENGAGE the polykatoikia residents

A collaborative project: Dimitra Theochari, Kostas Tsiambaos___Fulbright Foundation/Greece

ART ATHINA Stand 24 – Institutions

Opening hours: Friday 16, 14:00 – 21:00 / Saturday 17, 12:00 – 21:00 / Sunday 18, 12:00 – 21:00

Faliro Pavilion (TaeKwonDo), Hellenic Olympic Properties, 2 Moraitini str., 17561 P. Faliro

*Paradigm shift (or revolutionary science) is the term used by Thomas Kuhn in his influential book The Structure of Scientific Revolutions (1962) to describe a change in basic assumptions within the ruling theory of science. It is in contrast to his idea of normal science.The term paradigm shift, as a change in a fundamental model of events, has since become widely applied to many other realms of human experience as well.
** Polykatoikia (πολυκατοικία) The typical greek configuration of collective housing in a layout of a block of flats. It is common in Greece that the use of the flats is mixed. Most of them are owned by the residents while the minority is rental housing. There is also a tendency of people that come from the same family to occupy a number of flats in the same building. 

*** Akalyptos (ακάλυπτος) The leftover unbuilt space ordered by law. The part of a parcel of urban space that is not covered in order to be used as the open space for the inhabitants of the development. In Greece this space is often left unused, with no green or design, being a low quality space.

ΤΟ ΚΕΝΟ / συμμετοχή

'μόνο ένα πράγμα φοβάσαι μην χαθεί
αυτό που έχει ήδη χαθεί για πάντα'

Το υπάρχον κτήριο είναι ένα μικρό λαϊκό νεοκλασικό των αρχών του 20ού αιώνα. Πριν λίγα χρόνια η μοναδική κάτοικος του σπιτιού απεβίωσε, αφήνοντάς το κενό. Η σημερινή ιδιοκτήτρια θέλησε να διατηρήσει πάση θυσία το υπάρχον κενό σπίτι ως μια ενσώματη μνήμη του προσώπου και ταυτόχρονα να το επεκτείνει εισάγοντας μία νέα κατασκευή. Το νέο κτήριο έρχεται να τοποθετηθεί στο σημερινό κενό-αυλή ώστε να αγκαλιάσει το παλιό κτήριο αναπτυσσόμενο περιμετρικά γύρω του. Το νέο παρακολουθεί το παλιό και το υποστηρίζει. Στέκεται δίπλα του σε μία συνειδητή προσπάθεια να έρθει σε διάλογο με αυτό και να το κατανοήσει-ενσωματώσει. Το αποτέλεσμα είναι μία σταδιακή προγραμματική και μορφολογική ώσμωση ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Η αρχιτεκτονική αυτή ώσμωση παράγει έναν ενιαίο κενό χώρο ανοιχτού προγράμματος ο οποίος οικειοποιείται μέρος του παλιού σπιτιού εγγράφοντας τους εξωτερικούς του τοίχους και ανοίγματα ως δικά του, εσωτερικά, χωρικά στοιχεία. Η παλιά εξωτερική σκάλα, η κύρια είσοδος και το άνοιγμα του υπογείου, επανεμφανίζονται πλέον ως εσωτερικές προβολές στον νέο χώρο, ως εσωτερικοί δίοδοι επικοινωνίας. Η άνοδος προς τα πάνω - μία κίνηση η οποία διατρέχει διαδοχικά το παλιό και το νέο - δένει συνθετικά τα δύο κτηριακά σώματα ενδυναμώνοντας τον κατεξοχήν χώρο της επαφής τους, τη διαχρονική συμβολική τους σχέση.

Κατοικία στον Άγιο Ιωάννη / v3 (τελική)

Το υπάρχον κτήριο είναι ένα μικρό νεοκλασικό οίκημα των αρχών του 20ού αιώνα με απλή κατασκευή (συνδυασμός φέρουσας πέτρας και συμπαγών πλίνθων) αλλά επιμελημένα οικοδομικά και διακοσμητικά στοιχεία. Παρά το μικρό του μέγεθος, η απλότητα και η εκφραστική του καθαρότητα προβάλλουν έναν έντονο «χαρακτήρα». Η θέση του μέσα στο οικόπεδο, στην βορειοδυτική γωνία, δημιουργεί έναν διάλογο με την αυλή και τα δύο πηγάδια (χαρακτηριστικό στοιχείο των κατοικιών της περιοχής) αλλά και την ελιά και τον φοίνικα που υπήρχε. Το σύνολο ορίζει έναν ζωτικό χώρο όπου παρόλο που δεν έχουμε μία άμεση σχέση του εσωτερικού με τον εξωτερικό είναι προφανής η λειτουργική σημασία αυτής της σχέσης. Το υπόγειο επίσης της κατοικίας έχει αναβαθμισμένη ποιότητα μια και η πρόσβαση σε αυτό από την αυλή αλλά και από την κυρίως κατοικία είναι άνετη και άμεση.

Το νέο κτήριο έρχεται να αγκαλιάσει το υπάρχον αναπτυσσόμενο γύρω του με μια κίνηση από τον βορρά προς τη μεσημβρία. Το νέο παρακολουθεί το παλιό και το υποστηρίζει διατηρώντας όμως μία διακριτή σχέση. Έτσι το νέο δεν διαφοροποιείται έντονα ούτε έρχεται σε αντίστιξη με το παλιό αλλά στέκεται δίπλα του σε μία συνειδητή προσπάθεια να έρθει σε διάλογο με αυτό προσπαθώντας να το κατανοήσει. Εξωτερικά τα όρια χάνονται και αυτό που συνδέει το υπάρχον με το νέο είναι το υλικό και η γεωμετρία των ανοιγμάτων. Το παλίο και το νέο ενώνονται σε ένα ενιαίο σώμα.

«ώσμωση ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο»

Με μια αφαιρετική ματιά θα λέγαμε ότι η αρχιτεκτονική πρόταση μιλάει για έναν ενιαίο κενό χώρο ανοιχτού προγράμματος, έναν χώρο ο οποίος μπορεί να λάβει διαφορετικές χρήσεις ανάλογα με τις ανάγκες, ο οποίος συμπληρώνεται από ένα υπνοδωμάτιο, μία κουζίνα και ένα λουτρό. Το νέο κτήριο μαζί με το παλιό ορίζουν έναν χώρο ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί από διαφορετικούς κατοίκους και επισκέπτες, λιγότερους ή περισσότερους και με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με τις ανάγκες και τις συνθήκες. Με αυτόν τον τρόπο το κτήριο υποδέχεται τον κάτοικο και ο κάτοικος οικειοποιείται τον χώρο όπως το παλιό κτήριο υποδέχθηκε το νέο και το νέο οικειοποιήθηκε το παλιό σε μία συμβιωτική σχέση.

«το σπίτι και ο κάτοικος είναι δύο δυναμικές καταστάσεις»

Η νέα κατασκευή σε συνάφεια με την παλιά ορίζει έναν ενιαίο εσωτερικό χώρο ο οποίος οικειοποιείται μέρος του παλιού ενσωματώνοντάς εξωτερικούς τοίχους και ανοίγματα ως δικά του, εσωτερικά χωρικά στοιχεία. Η εξωτερική σκάλα του υπογείου, η κύρια είσοδος και η πόρτα του υπογείου, επανεμφανίζονται πλέον ως εσωτερικές δομικές προβολές στον νέο χώρο. Προβολές οι οποίες διατηρούν την αυτονομία τους και παράλληλα συνδέουν το παρελθόν με το παρόν.

Μπαίνοντας κανείς βρίσκεται σε έναν μεταβατικό χώρο όπου από τη μία πλευρά υπάρχει η κατάβαση προς το παλιό υπόγειο και από την άλλη η ανάβαση προς το ισόγειο του παλιού σπιτιού. Το εργαστήριο επικοινωνεί αφενός με το παλιό σπίτι μέσα από τα πρώην εξωτερικά ανοίγματα του παλιού σπιτιού ορίζοντας ένα συνεχές κίνησης ανάμεσα στους δύο χώρους. Το παλιό ισόγειο αφήνεται προς το παρόν γυμνό, άδειο από λειτουργίες και προγραμματικό περιεχόμενο διατηρώντας την προοπτική μελλοντικής παρέμβασης. Η πρόταση για έναν καθιστικό χώρο με στοιχεία τεχνολογίας (τηλεόραση, ηλεκτρονικός υπολογιστής κλπ) παραμένει ως πρόθεση.


Το εργαστήριο επικοινωνεί άμεσα με την πίσω αυλή μέσα από μία μεγάλη πόρτα. Έτσι μπορεί το μεγαλύτερο μέρος του έτους, μένοντας αυτή η πόρτα ανοιχτή, να επιτευχθεί η λειτουργική συνέχεια ανάμεσα στο μέσα και το έξω. Η κίνηση συνεχίζει μέσα από μια σκάλα που οδηγεί στο πατάρι περνώντας μέσα από το παλιό κέλυφος. Η σκάλα αποτελεί μία μετάβαση-γέφυρα η οποία αιωρείται ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο. Η κίνηση διαπερνά και ενοποιεί το υπάρχον και το νέο δίνοντας ζωή και στα δύο.

Την έντονη αναφορά στον εξωτερικό χώρο-αυλή-δώμα τονίζει η ημιυπαίθρια μετάβαση από το υπνοδωμάτιο προς το λουτρό στον όροφο. Αυτή η κίνηση αποτελεί μία κριτική σε ένα αστικό πρότυπο κατοικίας το οποίο υπερπροστατεύει τον κάτοικο και αλλοιώνει την σχέση του με το φυσικό περιβάλλον κάνοντάς τον δυσανεκτικό απέναντι σε αλλαγές και μεταβολές κατά τη διάρκεια του χρόνου.

Κατοικία στον Άγιο Ιωάννη / v2

Κατοικία στον Άγιο Ιωάννη / v1

 

 

Πολυκατοικία στον Βύρωνα

 

 

κατοικία στο Πόρτο Ράφτη / v2

 

κατοικία στο Πόρτο Ράφτη / v1