περιοδικό InStore

Architect, or Whatever

AT the Ballard Farmers’ Market in Seattle on a recent weekend, passers-by could be forgiven for thinking John Morefield was running for political office. Smiling, waving and calling out hellos to everyone who walked by his stand, he was the picture of friendliness. All he needed was campaign buttons and fliers. In fact, Mr. Morefield, 29, is no politician, but an architectural designer looking for work. He was seated at a homemade wooden stand under a sign reading “Architecture 5¢,” with a tin can nearby awaiting spare change. For a nickel, he would answer any architectural question.

In 2008, Mr. Morefield lost his job — twice — and thought he could ride out the recession doing design work for friends and family, but when those jobs dried up, he set up his stand. As someone in his 20s without many contacts or an extensive portfolio, he thought he might have an easier time finding clients on his own.

“I didn’t know what I was going to do,” Mr. Morefield said. “I had no other option. The recession was a real kick in the shorts, and I had to make this work.”...

http://www.nytimes.com/2010/01/21/garden/21architects.html?em

Καφέ στη Σκουφά / I

Σε λίγες μέρες αρχίζει η κατασκευή... περισσότερα σύντομα.

Εκδήλωση για τον Δοξιάδη

Στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138), το Σάββατο 9 Ιανουαρίου, στις 10:30 το πρωΐ, θα γίνει η παρουσίαση της δίτομης έκδοσης του ΤΕΕ «Ο Κωνσταντίνος Δοξιάδης και το έργο του». Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα μιλήσουν φίλοι και συνεργάτες του, αλλά και άλλοι διακεκριμένοι μηχανικοί, για τη ζωή και το έργο του επιφανούς αρχιτέκτονα και πολεοδόμου, ο οποίος στα 40 χρόνια της επαγγελματικής του πορείας άφησε τη σφραγίδα του σε τέσσερις ηπείρους, με μεγάλα και διαχρονικά έργα.

Γιός του Απόστολου Δοξιάδη και της Ευανθίας Μεζεβίρη, ο Κωνσταντίνος Α. Δοξιάδης γεννήθηκε το 1913. Ο πατέρας του, παιδίατρος στο επάγγελμα, υπήρξε Υπουργός Περιθάλψεως, Υγιεινής και Πρόνοιας. Αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου το 1935 κι ένα χρόνο αργότερα ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Μηχανικός από το Πανεπιστήμιο Charlottenburg του Βερολίνου. Το 1937 διορίστηκε μηχανικός της Πολεοδομικής Υπηρεσίας της Διοικήσεως Πρωτευούσης. Από το 1940 ως το 1945 διετέλεσε Προϊστάμενος της Πολεοδομικής Υπηρεσίας και Προϊστάμενος του Γραφείου Χωροταξικών και Πολεοδομικών Ερευνών και Μελετών (ΓΧΠΜΕ). Στη διάρκεια της Κατοχής υπήρξε αρχηγός της αντιστασιακής ομάδας «Ήφαιστος», ενώ εξέδιδε ένα περιοδικό, τη μοναδική έκδοση τεχνικού περιεχομένου σε όλα τα κατεχόμενα εδάφη, με τίτλο «Χωροταξία - Πολεοδομία -Αρχιτεκτονική». Μετά την απελευθέρωση, το 1945, ως μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας ειδικός σε θέματα ανοικοδόμησης, συμμετείχε στο Συνέδριο για την Ειρήνη στον Άγιο Φραγκίσκο των ΗΠΑ, αλλά και σε αποστολές στην Αγγλία, Γαλλία. Την περίοδο 1945-1951 ο Κ.Α. Δοξιάδης υπήρξε ένα από τα βασικά πρόσωπα στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας μας. Μέσα από διαφορετικές θέσεις, πρώτα ως Υφυπουργός Ανοικοδόμησης - Γενικός Διευθυντής Ανοικοδομήσεως (1945 -1948) και στη συνέχεια ως Συντονιστής Ανασυγκρότησης και υπηρεσιακός Υφυπουργός Υπουργείου Συντονισμού, εργάστηκε για την επάνοδο της χώρας σε αναπτυξιακούς ρυθμούς. Το 1947 ηγήθηκε της Ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διεθνή Διάσκεψη Οικισμού, Πολεοδομίας και Ανοικοδομήσεως του ΟΗΕ, ενώ την περίοδο 1949-1950 ήταν ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις για τις Ιταλικές πολεμικές επανορθώσεις. Το 1951 εγκατέλειψε τις δημόσιες θέσεις και βγήκε στην ιδιωτική «αγορά». Ίδρυσε, μαζί με μια μικρή ομάδα αρχιτεκτόνων και πολεοδόμων, με αρκετούς από τους οποίους είχε συνεργαστεί κατά την περίοδο της Ανοικοδόμησης, το Τεχνικό Γραφείο Δοξιάδη (Doxiadis Associates), στην οδό Πανεπιστημίου 10, ως ένα κοινό Τεχνικό Γραφείο. Το Γραφείο μεγεθύνθηκε και το 1957 μεταστεγάστηκε στο ιδιόκτητο κτίριο επί της Στρατιωτικού Συνδέσμου 24, κάτω από την περιφερειακή οδό του Λυκαβηττού. Εκεί, το 1959, ίδρυσε το Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο (ΑΤΙ) και τον Αθηναϊκό Τεχνολογικό Όμιλο (ΑΤΟ), ως ένα μη κερδοσκοπικό, ιδιωτικό ερευνητικό και εκπαιδευτικό ινστιτούτο, με κύρια δραστηριότητα την πρώτη στην Ελλάδα Σχολή Τεχνικών Βοηθών/Σχεδιαστών και γενικότερα για την προώθηση της Έρευνας και Εκπαίδευσης, της Τεχνικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα και σε άλλες αναπτυσσόμενες περιοχές, αλλά και εκπαιδευτικών και πολιτιστικών προγραμμάτων.Το 1963, ίδρυσε την Doxiadis International Co. Ltd. - Consultants on Development & Ekistics, η οποία επέκτεινε τη δράση της στις 4 από τις 5 Ηπείρους του πλανήτη, αναλαμβάνοντας έργα και προγράμματα σε 44 χώρες, με γραφεία στις ΗΠΑ, Ιράκ, Σαουδική Αραβία, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Νιγηρία, Γκάνα, Λιβύη, κ.ά. Την ίδια χρονιά ίδρυσε το Αθηναϊκό Κέντρο Οικιστικής (ΑΚΟ) για Μεταπτυχιακή Εκπαίδευση, Έρευνα, Τεκμηρίωση, Διεθνείς Σχέσεις κλπ. Το 1964, κάνει ένα ακόμη πρωτοποριακό βήμα ιδρύοντας την «Ηλεκτρονικοί Διερευνηταί Δοξιάδη Α.Ε.» (Doxiadis Associates Computer Center), η οποία φέρνει στην Ελλάδα το 1969 τον πρώτο Η/Υ UNIVAC 1107. Παράλληλα, ο Κ.Α. Δοξιάδης υπήρξε αντιπρόσωπος της Ελλάδας (1963 - 1964) στην 1η συνεδρίαση της Επιτροπής Κατοικίας και Προγραμματισμού του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και πρόεδρος της συνεδρίας για τα Αστικά προβλήματα στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για την Εφαρμογή της Επιστήμης και Τεχνολογίας προς Όφελος των Λιγότερο Ανεπτυγμένων Περιοχών του Κόσμου στη Γενεύη, το 1963. Από το 1958 ως το 1971, δίδαξε οικιστική στο ΑΤΟ και ΑΚΟ (τα δικά του σχολεία), ενώ παράλληλα έδινε διαλέξεις σε πολλά πανεπιστήμια της Αμερικής, όπως, επίσης, στην Οξφόρδη και στο Δουβλίνο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Κ.. Α. Δοξιάδης αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα με την υγεία του, κτυπημένος από πολύ σπάνια αρρώστια [πλάγια αμυοτροφική σκλήρυνση] η οποία τον οδήγησε μέσα σε τρία χρόνια σε ολική παράλυση και τελικά στο θάνατο. Ο Δοξιάδης αντιμετώπισε την ασθένειά του με φοβερό θάρρος και αξιοπρέπεια κρατώντας ως το τέλος σημειώσεις για την ασθένειά του, με σκοπό, όπως έλεγε, να βοηθήσει μελλοντικούς ερευνητές. Πέθανε στο σπίτι του στην Αθήνα, στις 28 Ιουνίου 1975, στις 11π.μ.

2010

Νέα όψη "Παπασωτηρίου"

Η νέα όψη του γνωστού βιβλιοπωλείου στη Στουρνάρη έχει ολοκληρωθεί. Αν κάποιος αναρωτιέται τί είναι αυτές οι λέξεις πρόκειται για τη λέξη βιβλίο σε διάφορες γλώσσες: αγγλικά, αλβανικά, ρωσικά, πολωνικά, ρουμάνικα, αφγανικά, φιλιπιννέζικα, μπαγκλαντές.

Si Doux II

Το νέο Si Doux άνοιξε (δίπλα στο παλιό) και αυτές είναι κάποιες εικόνες από το πως περιμέναμε να γίνει. Όποιος θέλει να δει πως ακριβώς έγινε ας περάσει από τη γνωστή διεύθυνση Πατρέως και Ρήγα Φεραίου. Στην Πάτρα βέβαια.

Μεταλλική κατοικία στην Πάτρα

Φωτογραφία: Νίκος Ψαθογιαννάκης

Ιδιοκτήτης: Α. Παολίνου

Αρχιτέκτονες: Κ. Τσιαμπάος, Μ. Κιούρτη

Πολιτικός Μηχανικός: Θ. Κιούρτης

Φωτισμός: Α. Παπανίκου

Κατασκευή: Θ. Κρεμμύδας

Μελέτη: 2006-2007

Κατασκευή: 2007-2010 

Ο σχεδιασμός της συγκεκριμένης κατοικίας βασίστηκε σε μία μεθοδολογία η οποία επιχείρησε να συσχετίσει τη δόμηση του χώρου με τα αυτοβιογραφικά στοιχεία της κατοίκου.

Μετά από μια σειρά αναλυτικών ημιδομημένων συνεντεύξεων (semi-structured interviews) αναδείχτηκε η πρόθεση της κατοίκου να ζήσει σε μια κατοικία που ‘να μην μοιάζει με κατοικία’. Φάνηκε με άλλα λόγια ότι σε μία κομβική για τη ζωή της περίσταση (αυτό που o Anthony Giddens ονομάζει ‘critical situation’) προτίμησε τη διαφοροποίηση από το κοινά αποδεκτό, τη σύγκρουση με τις κοινωνικές συμβάσεις και τη συνειδητή επιλογή μιας εξατομικευμένης προσωπικής πορείας.

Η κατασκευή της κατοικίας αποτέλεσε επομένως μια αναστοχαστική διαδικασία όπου η αρχιτεκτονική ήρθε να ενδυναμώσει αυτή τη συνειδητή επιλογή. Έτσι η κάτοψη ακολούθησε ένα ανοιχτό πρόγραμμα όπου το καθιστικό και η κουζίνα (με ένα μεγάλο τραπέζι να παίζει τον διπλό ρόλο του χώρου φαγητού / χώρου εργασίας) ενοποιήθηκαν σε έναν ενιαίο χώρο. Επίσης ο χώρος του ύπνου σε πατάρι αποτέλεσε έμμεση προέκταση του ισογείου, ενώ τα υπόλοιπα δωμάτια σχεδιάστηκαν με σκοπό να μπορούν να υποδεχθούν πολλαπλές πιθανές χρήσεις (υπνοδωμάτιο, γραφείο, ξενώνας, εργαστήριο κλπ.). Αντίστοιχα, η εμφάνιση της μεταλλικής κατασκευής με τα μεγάλα υαλοστάσια μέσα σε ένα περιβάλλον το οποίο χαρακτηρίζεται από τη συντηρητική αναπαραγωγή μορφολογικών αναφορών στο ευρέως αποδεκτό ‘γούστο’ τόνισε αυτήν την αντίθεση προς τις συμβατικές κοινωνικές προδιαθέσεις.

Με άλλα λόγια η αρχιτεκτονική, τόσο ως συνθετική οργάνωση όσο και ως κατασκευαστική επίλυση, έγινε η υλική ‘πλαισίωση’ των ρήξεων που επιχείρησε να πραγματώσει η κάτοικος στην προσωπική και κοινωνική σφαίρα.

Μία ‘κατοικία που δεν μοιάζει με κατοικία’ ή αλλιώς, μια ζωή που επιθυμεί ένα μη προδιαγεγραμμένο μέλλον. 

«Η σημασία της φιλοσοφίας στην αρχιτεκτονική εκπαίδευση»

Πανεπιστήμιο Πατρών 9 - 11 Οκτωβρίου

Presspoint @ AIA

Εργοδότης: Καταστήματα Τύπου στο Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών

Αρχιτέκτονες: Κώστας Τσιαμπάος, Μυρτώ Κιούρτη
Κατασκευή: Pyramis
Εξοπλισμός: Γ. Χαϊδόπουλος
Φωτισμός: EON

Το κατάστημα presspoint/papasotiriou έχει ειδικές απαιτήσεις χρήσης οι οποίες επιβάλλονται από τη λειτουργία του. Το γεγονός ότι λειτουργεί 365 ημέρες τον χρόνο, 24 ώρες την ημέρα με ετήσια κίνηση εκατομμυρίων επιβατών επιβάλλει μία κατασκευή απόλυτης αντοχής και αξιοπιστίας. Επίσης η σύνθετη φύση του καταστήματος το οποίο πουλάει τύπο αλλά και κάθε είδος πρώτης ανάγκης για τον ταξιδιώτη έχει μια τέτοια συνθετότητα η οποία είναι δύσκολο να επιλυθεί με άρτιο αισθητικά τρόπο. Το παραπάνω γεγονός μας οδήγησε να σχεδιάσουμε σε συνεργασία με τον Γ. Χαϊδόπουλο πρότυπο εξοπλισμό για κάθε ανάγκη του καταστήματος. Έτσι από τα ταμεία και τις διαφημιστικές πινακίδες μέχρι τις βιβλιοθήκες και τα ράφια των προϊόντων κάθε ένα έπιπλο σχεδιάστηκε από την αρχή με βάση τον παραμετρικό σχεδιασμό σύμφωνα με τον οποίο σύνθετες λειτουργίες ικανοποιούνται από ένα παραμετρικό σύστημα επίπλων.

Φωτογράφηση: Μεγακλής Γαντzίας (http://megaklis.com)