Bauhaus Museum Dessau / competition entry

"Nur vollkommene Harmonie in der technischen Zweck-Funktion sowohl wie in den Proportionen der Formen kann Schönheit hervorbringen. Und das macht unsere Aufgabe so vielseitig und kompliziert."

 

Walter Gropius

The lesson of the Bauhaus is that architecture can - and must - be done with the simplest elements. This is the guiding concept of our proposal. Our goal is that the building of the museum communicates the same, timeless values ​​and principles.

Purity in geometry: the cycle. This primary shape that symbolizes the whole is recognizable from a great distance. Within the large circle a free composition of smaller circles, arcs, lines and curves is perfectly clear. The place as an experience of pure geometry.

Clarity in the program: spaces which are delimited with precision. Spaces which flow seamlessly into each other. The museum is organized into two sections. The first section is located on the ground floor, in direct relation to the city. Here all public functions are taking place. The second section is on the 1st floor. Here are located the galleries of the museum (7 'topoi').

Transparency in the functioning: a path coming from the city (Antoinetten-Strasse) passes through the park. Turning eastwards and driven to the building's entrance. This path intersects the circle in two areas: north and south. The path continues and ends in a ramp. The ramp climbs up. We are in the exhibition area. The ramp continues. We arrive on the terrace of the museum. We are in a public circular square.

A history of forms: Gropius' 'Arbeitsamt Dessau', Fieger's 'Kornhaus Dessau', Wright's 'Guggenheim', Van Eyck's 'Sonsbeek'. The lesson of Bauhaus: do the most with the least. A few simple shapes, but many different spaces, structures and typologies. A rich spatial experience - a compact architectural index of the 20th and 21st century.

The simplicity of materials: constructed with the basic materials of modern architecture. Reinforced concrete, white plastered surfaces, large transparent glazing, metal frames, railings and details. An actual and symbolic economy.

International Architectural Competition Announced for Bauhaus Museum Dessau
Contemporary architectural positions to the Bauhaus sought – First phase  / 2015

Commision: The Bauhaus Dessau Foundation together with the City of Dessau-Roßlau

Architects: Kostas Tsiambaos

Landscape architect: Dimitra Theochari

Greek houses by Divisare

http://divisare.com/greek-houses

 

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΕΛ/LE CORBUSIER

ΣΧΟΛΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΕΜΠ

Δέσμη εκδηλώσεων για τα 50 χρόνια από τον θάνατο του Le Corbusier

Δελτίο τύπου

Με πρωτοβουλία της Σχολής Αρχιτεκτόνων του Ε.Μ.Π. και τη συνεργασία πολιτιστικών και επιστημονικών φορέων οργανώνεται δέσμη εκδηλώσεων και άλλων δράσεων με αφορμή τα 50 χρόνια από τον θάνατο του Le Corbusier και γενικό τίτλο «Αναφορά στον Ελ/Le Corbusier». Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν το Φθινόπωρο 2015 και την Άνοιξη 2016 με τη στήριξη του Ιδρύματος Le Corbusier και εντάσσονται στο ευρύτερο πλέγμα εκδηλώσεων που οργανώνονται διεθνώς με τη συγκυρία των 50 χρόνων από τον θάνατο του μεγάλου αρχιτέκτονα.

Ο Charles Edouard Jeanneret, που έγινε παγκόσμια γνωστός με το όνομα Le Corbusier, γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1887 στην ορεινή Ελβετία και έφυγε στις 27 Αυγούστου 1965, κολυμπώντας στο παραθαλάσσιο Roquebrune Cap Martin της Γαλλίας. Στο πρόσωπό του εκφράστηκε ιδανικά η νεωτερικότητα του εικοστού αιώνα, με όλες τις αντιφάσεις και τις αντιπαραθέσεις της. Υπήρξε ένας οικουμενικός άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών, που συνδύασε τη θεωρία με την πράξη και δημιούργησε ταυτόχρονα ως αρχιτέκτονας, ζωγράφος και πολεοδόμος, χτίζοντας σε τρεις ηπείρους και γράφοντας βιβλία που μεταφράστηκαν σε δεκάδες γλώσσες. Η επιρροή του γεφύρωσε πολιτικές αντιθέσεις, διαμόρφωσε γενιές μαθητών και βεβαίως γενιές επικριτών. Η σχέση του με την Ελλάδα ήταν μια σχέση μαγείας και μαθητείας, με διαρκείς και αμοιβαίες ανταλλαγές. Δεκαοκτώ Έλληνες δούλεψαν στο αρχιτεκτονικό εργαστήρι του από τη δεκαετία του 1930 ως το 1965. Σήμερα, πενήντα χρόνια από το θάνατό του, νέοι και λιγότερο νέοι αρχιτέκτονες, δημιουργοί και στοχαστές επιστρέφουν στην ακτινοβολία του έργου του με μια σύγχρονη διάθεση ανακάλυψης και κριτικής.

Οι εκδηλώσεις οργανώνονται από τη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου με τη στήριξη του Ιδρύματος Le Corbusier. Οι εκδηλώσεις συνδιοργανώνονται ή στηρίζονται στο σύνολο ή κατά περίπτωση από το Γαλλικό Ινστιτούτο, την Ελβετική Πρεσβεία, το Ελληνικό Docomomo, το Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου, και άλλους πολιτιστικούς και επιστημονικούς φορείς.

Τον γενικό σχεδιασμό και τον συντονισμό των εκδηλώσεων έχουν αναλάβει οι Παναγιώτης Τουρνικιώτης, Καθηγητής ΕΜΠ, Νικόλαος-Ίων Τερζόγλου, Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ, Κώστας Τσιαμπάος, Λέκτορας ΕΜΠ, Ρίβα Λάββα, Λέκτορας ΕΜΠ μαζί με τους: Μυρτώ Κιούρτη (εντεταλμένη διδάσκουσα Τμ. Αρχιτεκτόνων Παν. Πατρών), Φάνη Καφαντάρη, Σταύρο Μαρτίνο, Παναγιώτη Φαραντάτο, Πέτρο Φωκαΐδη (υποψήφιους διδάκτορες ΕΜΠ), Δήμητρα Βογιατζάκη (υποψήφια διδάκτορα Harvard) και Νίκο Μαγουλιώτη (μεταπτυχιακό σπουδαστή ΕΜΠ).

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων

Η πρώτη δέσμη εκδηλώσεων, που ανακοινώνεται σήμερα, περιλαμβάνει εννέα χωριστές δράσεις οι οποίες οργανώνονται από τον Οκτώβριο 2015 ως τον Ιανουάριο 2016.

Για κάθε μία από τις εκδηλώσεις αυτές θα εκδοθεί αναλυτικό δελτίο τύπου.

Για την πρώτη εκδήλωση το δελτίο θα σταλεί την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου.

Το πρόγραμμα της δεύτερης δέσμης εκδηλώσεων, που θα οργανωθούν από τον Φεβρουάριο ως τον Αύγουστο 2016, θα ανακοινωθεί τον Ιανουάριο.

Περισσότερες πληροφορίες για τις εκδηλώσεις στην ιστοσελίδα:
http://lecorbusier.arch.ntua.gr 
και στις διευθύνσεις επικοινωνίας που αναφέρονται σε κάθε εκδήλωση χωριστά.

1. Στο Όνομα του Le Corbusier

Ομαδική έκθεση εικαστικών, Οικία Σπητέρη/Προβελέγγιου, οδός Κυκλάδων 6, Κυψέλη

6 Οκτωβρίου – 8 Νοεμβρίου 2015

Η ομαδική έκθεση ‘Στο όνομα του Le Corbusier’ προσκαλεί δημιουργούς να στήσουν ένα διάλογο πάνω στο ερώτημα ‘ποιος είναι τελικά ο Le Corbusier;’ Τα έργα θα φιλοξενηθούν στην οικία Σπητέρη της οδού Κυκλάδων που σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Αριστομένης Προβελέγγιος, συνεργάτης του Le Corbusier.

Συμμετέχουν με έργα τους οι: Κ. Βελώνης & Λ. Λυκουριώτη, Φ. Γιαννίση & Ζ. Κοτιώνης, Γ. Γρηγοριάδης, Γ. Γυπαράκης, Θ. Ιωαννίδου, Π. Κούρος, Β. Ξένου, Μ. Παπαδημητρίου, Α. Ψυχούλης

Επιμέλεια: Παναγιώτης Τουρνικιώτης, Φάνης Καφαντάρης.

Συνδιοργάνωση: Workshop-S Διονύσης Σοτοβίκης

Επικοινωνία: Φάνης Καφαντάρης (fkafantaris.arch@gmail.com)

2. Le Corbusier / Μοdulor

Συζήτηση στρογγυλής τραπέζης, Γαλλικό Ινστιτούτο. 22 Οκτωβρίου 2015

Η συζήτηση οργανώνεται με αφορμή τη μετάφραση στα ελληνικά των δύο βιβλίων του Le Corbusier, Modulor και Modulor 2, που εκδόθηκαν το 1950 και το 1955 αντίστοιχα. Συμμετέχουν: Δημήτρης Αντωνακάκης, Jacques Sbriglio, Παναγιώτης Τουρνικιώτης, Άλκηστις Κωσταβάρα-Παπαρρήγα και Παναγιώτης Φαραντάτος.

Συνδιοργάνωση: Γαλλικό Ινστιτούτο, Εκδόσεις Παπασωτηρίου

Επικοινωνία: Παναγιώτης Φαραντάτος (panayotis.farantatos@gmail.com)

3. Μοντέρνες Κυκλάδες

Οπτικοακουστική Συναυλία / Αφιέρωμα στον Le Corbusier και τον Albert Jeanneret

ARTéfacts Ensemble. Μουσική επιμέλεια και διεύθυνση: Κορνήλιος Σελαμσής. Θέατρο Πόρτα, 27 Οκτωβρίου 2015

Πρώτη εκτέλεση στην Ελλάδα του αδημοσίευτου και μη-ηχογραφημένου ορχηστρικού έργου « Ταξίδι στις Κυκλάδες » του Albert Jeanneret, αδελφού του Le Corbusier, που συνόδευε τη χαμένη ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του 1931. Θα προηγηθεί η προβολή της ταινίας L’architecture d’aujourd’hui, που παρουσίασε έργα του Le Corbusier το 1930, με μια νέα σύνθεση του Κορνήλιου Σελαμσή στη θέση της χαμένης πρωτότυπης μουσικής του Albert Jeanneret. Θα ακολουθήσουν έργα των Γιάννη Ξενάκη και Olivier Messiaen, και το οπτικοακουστικό Poème électronique των Edgar Varese, Le Corbusier και Γιάννη Ξενάκη.

Επιμέλεια: Παναγιώτης Τουρνικιώτης, Παναγιώτης Φαραντάτος

Επικοινωνία: Παναγιώτης Φαραντάτος (panayotis.farantatos@gmail.com)

4. Ελ/Le Corbusier: Γενεαλογίες

Συνέδριο, Αίθουσα Καυταντζόγλου, Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, 29-31 Οκτωβρίου 2015

Τρεις γενιές Ελλήνων αρχιτεκτόνων, διδασκόντων και ερευνητών επιχειρούν να απαντήσουν στο ερώτημα ‘αν και γιατί μας αφορά σήμερα, ακόμα, ο Le Corbusier’.

Επιμέλεια: Νικόλαος-Ίων Τερζόγλου, Κώστας Τσιαμπάος.

Επικοινωνία: Νικόλαος-Ίων Τερζόγλου (niterzoglou@arch.ntua.gr) και Κώστας Τσιαμπάος (ktsiambaos@arch.ntua.gr)

5. Ο Ελ(ληνικός) Corbusier

Έκθεση, Αίθουσα Καυταντζόγλου, Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, 29 Οκτ. - 28 Νοεμβρίου 2015

Η έκθεση φέρνει στο προσκήνιο την πολυδιάστατη σχέση του Le Corbusier με την Ελλάδα μέσα από αρχειακό, εκπαιδευτικό και ερευνητικό υλικό της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ.

Επιμέλεια: Παναγιώτης Τουρνικιώτης, Κώστας Τσιαμπάος, Πέτρος Φωκαΐδης, Νίκος Μαγουλιώτης.

Επικοινωνία: Πέτρος Φωκαΐδης (petros.phokaides@gmail.com) και Νίκος Μαγουλιώτης (nik.magouliotis@gmail.com )

6. Στα ίχνη του Le Corbusier: Αρχιτεκτονικοί περίπατοι στην Αθήνα

Οκτώβριος 2015 – Ιούνιος 2016

Διοργάνωση περιπάτων για μικρές ομάδες που θα ιχνηλατήσουν τις πραγματικές και τις φανταστικές πορείες του Le Corbusier στην Αθήνα.

Επιμέλεια: Νίκος Μαγουλιώτης, Παναγιώτης Τουρνικιώτης. Συνεργασία: Big Olive.

Επικοινωνία: Νίκος Μαγουλιώτης (nik.magouliotis@gmail.com)

7. Le Corbusier / Αναγνώσεις

Λεξικοπωλείο, Στασίνου 13, Παγκράτι 12 Νοεμβρίου 2015.

Μαραθώνια ανάγνωση και σχολιασμός κειμένων του Le Corbusier για την Ελλάδα και για την αρχιτεκτονική, με τη συμμετοχή αρχιτεκτόνων, σπουδαστών και άλλων δημιουργών.

Συνδιοργάνωση: Λεξικοπωλείο.

Επικοινωνία: Παναγιώτης Τουρνικιώτης (ptournikiotis@arch.ntua.gr)

8. DeCorbuziers

Εκθεσιακός χώρος του Ρομάντσο, 20-27 Δεκεμβρίου 2015.

Τα εγγόνια του Le Corbusier διοργανώνουν ένα εναλλακτικό ‘μνημόσυνο’ για τον μεγάλο δάσκαλο, προσκαλώντας νέους αρχιτέκτονες, δημιουργικά γραφεία, καλλιτέχνες και φοιτητές από όλο τον κόσμο να τον αποχαιρετήσουν, αποδομώντας την persona, την κληρονομιά και τα ιδανικά του μέσα από διαδραστικά-διαδικτυακά-πολυμεσικά έργα, performances κα.

Επιμέλεια: Συμεών Μπανός, Βάσω Πλαβού, Δήμητρα Βογιατζάκη, ARCHSTUDIES.gr, Μαρούλα Μπαχαρίδου.

Facebook: https://www.facebook.com/decorbuziers

Επικοινωνία: Δήμητρα Βογιατζάκη (decorbuziers@gmail.com)

9. Τέλος και μέλλον στο έργο του Le Corbusier

Ανοιχτός διάλογος στο Γαλλικό Ινστιτούτο, 11 Ιανουαρίου 2016.

Συμμετέχουν ο Mario Botta, καθηγητής της Ακαδημίας Αρχιτεκτονικής της Ελβετίας που εργάστηκε στο γραφείο του LC το 1965, και ο Antoine Picon, καθηγητής του Harvard και πρόεδρος του Ιδρύματος Le Corbusier. Συντονισμός διαλόγου: Παναγιώτης Τουρνικιώτης

Συνδιοργάνωση: Ελβετική Πρεσβεία, Γαλλικό Ινστιτούτο

Επικοινωνία: Παναγιώτης Τουρνικιώτης (ptournikiotis@arch.ntua.gr)

Ανακατασκευή κατοικίας στις Πετριές

Εργοδότης: Κ. Πουλέτσου
Θέση: Πετριές, Εύβοια
Aρχιτέκτονας: Κώστας Τσιαμπάος

Για τον Δοξιάδη του Δημήτρη Φιλιππίδη

Δημήτρης Φιλιππίδης
Κωνσταντίνος Α. Δοξιάδης 1913-1975. Αναφορά στον Ιππόδαμο

Το ενδιαφέρον για τον Κωνσταντίνο Δοξιάδη τα τελευταία χρόνια είναι έντονο, τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων. Αυτό συμβαίνει για πολλούς λόγους αλλά κυρίως επειδή η σκέψη του Δοξιάδη για τους ανθρώπινους οικισμούς, με το διεπιστημονικό της υπόβαθρο, είναι ιδιαίτερα επίκαιρη σήμερα. Εκδόσεις, συνέδρια και αναδρομικές εκθέσεις, άρθρα σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, διδακτορικές διατριβές που έγιναν και γίνονται σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια μελετούν την ιλιγγιώδη παραγωγή του Δοξιάδη η οποία φαίνεται να αποτυπώνει τρισδιάστατα την εικόνα μιας ολόκληρης εποχής.

Το βιβλίο του Δημήτρη Φιλιππίδη είναι ένα εντυπωσιακό έργο αναφοράς, ένας σπάνιος συνδυασμός εκτεταμένης αρχειακής έρευνας, βαθιάς γνώσης της ιστορίας της ελληνικής αρχιτεκτονικής και συσσωρευμένης πρωτογενούς εμπειρίας. Και η ‘Μέλισσα’, με την διάθεσή της να υποστηρίξει μια τέτοια έκδοση, κάνει την υπέρβαση, για τα σημερινά δεδομένα, όχι μόνο γιατί το μπορεί αλλά κυρίως επειδή το θέλει.

Σε ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης το βιβλίο του Φιλιππίδη επιδιώκει, και καταφέρνει, να αποδώσει μια πλούσια γενική εικόνα της δουλειάς του Δοξιάδη. Και λέω γενική εικόνα αφού θα χρειάζονταν πολλοί τόμοι για να καταγραφεί το σύνολο αυτής της δουλειάς σε όλες της τις διαστάσεις. Άλλωστε για επιμέρους, εξειδικευμένα θέματα μπορεί κανείς να ανατρέξει στην πρόσφατη βιβλιογραφία.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης το βιβλίο φέρνει στο προσκήνιο το πρόσωπο Δοξιάδης, τον D, όπως ήταν το κωδικό του όνομα στο γραφείο του. Ο Φιλιππίδης, άλλες φορές άμεσα και άλλες φορές έμμεσα, καταγράφει την εκτίμηση ή το θαυμασμό του για αυτό το πρόσωπο το οποίο, μέσα από έναν πολύπλοκο, αποστασιοποιημένο και τεχνοκρατικό λόγο, εξέφραζε τελικά ένα απλό, άμεσο και ανθρωπιστικό όραμα. Η ανάδειξη αυτού του συνδυασμού, του φαινομενικά ασύμβατου, εξηγεί άλλωστε και την τεράστια δυναμική του Δοξιάδη. Γιατί αν το όραμα του Δοξιάδη για τους ανθρώπινους οικισμούς δεν θεμελιώνονταν πάνω σε σοβαρή έρευνα, μελετημένη στρατηγική και αμέτρητες ώρες δουλειάς δεν θα είχε στην πράξη κανένα θετικό αποτέλεσμα στη ζωή των κατοίκων των πόλεων.

Υπάρχει όμως και ένα τρίτο επίπεδο ανάγνωσης του βιβλίου, λιγότερο προφανές.

Μοιάζει ο Φιλιππίδης, γράφοντας για τον Δοξιάδη, να προσπαθεί ταυτόχρονα να τον καταλάβει. Όχι απλά να τον περιγράψει εξωτερικά, αλλά να μπει μέσα του σπάζοντας το προστατευτικό κουκούλι που τον κρατάει σε απόσταση, να αποκαλύψει ποιος είναι ο Ντίνος πίσω από τον D. Τελικός στόχος του βιβλίου δεν είναι η παρουσίαση του έργου του Δοξιάδη, αλλά του Δοξιάδη πίσω από το έργο του. Δεν μας κρύβει άλλωστε ο Φιλιππίδης ότι ο τίτλος του βιβλίου του είναι ο τίτλος που θα έδινε ο ίδιος ο Δοξιάδης στην αυτοβιογραφία την οποία δεν πρόλαβε να γράψει. Αυτό το σχέδιο του Φιλιππίδη, για μια βιογραφία στη θέση της αυτοβιογραφίας, θα ολοκληρωθεί μόνο αν φανερωθεί το τελικό μυστικό, αν αποκρυπτογραφηθεί το ‘rosebud’* του Δοξιάδη, όπως ο ίδιος αναφέρει.

Δεν είμαι σίγουρος αν αυτό το σχέδιο έχει τελικά επιτυχία. Ίσως να ήταν εξαιρετικά φιλόδοξο. Ίσως και να ήταν καταδικασμένο εξαρχής. Ίσως θα πρέπει να δεχτούμε ότι το ‘rosebud’ του Κωνσταντίνου Α. Δοξιάδη δεν προσεγγίζεται, αλλά διακρίνεται μόνο αμυδρά μέσα από τις αντανακλάσεις του στη σκέψη και το έργο του.

Στη γνωστή βιογραφία του Orson Welles με τίτλο ‘Citizen Welles’ o συγγραφέας Frank Brady εξηγεί, με τα λόγια του ίδιου του Welles, τι σήμαινε στην ταινία η λέξη ‘rosebud’. Ήταν το όνομα από το μικρό έλκηθρο με το οποίο έπαιζε ο πρωταγωνιστής, ως παιδί, την ημέρα που τον πήρανε μακριά από το σπίτι του και τη μητέρα του.

Μήπως, άραγε, η απάντηση βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας; Γιατί πώς αλλιώς μπορούμε να ερμηνεύσουμε το όνειρο του Δοξιάδη για τη μελλοντική ‘εντοπία’ παρά ως μια ατελέσφορη κίνηση να επιστρέψει το ανεπίστρεπτο· όπως ανεπίστρεπτη είναι η πατρίδα που χάνει και η μητέρα που χάνεται; Πώς αλλιώς μπορούμε να καταλάβουμε την εμμονή του Δοξιάδη με την καταγραφή και την ταξινόμηση παρά ως μια ατέρμονη προσπάθεια να ελεγχθεί το ανεξέλεγκτο· όπως ανεξέλεγκτο θα είναι το απροσδόκητο τέλος που φέρνει η σπάνια ασθένεια;

Σε αυτό το τρίτο επίπεδο ανάγνωσης βρίσκεται, για μένα, η κινητήρια δύναμη του βιβλίου. Ενός βιβλίου που άρχισε να γράφεται, όπως λέει ο μύθος, με την αφορμή της κατεδάφισης του σπιτιού του Δοξιάδη στο Απολλώνιο ή, όπως θα έλεγε ένας άλλος μύθος, με την ανάμνηση εκείνης της πρώτης συνάντησης του συγγραφέα με ένα πρόσωπο τόσο γνωστό και διάσημο αλλά ταυτόχρονα τόσο κλειστό και απροσπέλαστο.

Στο τελευταίο του βιβλίο ο Φιλιππίδης αγνοεί την προειδοποίηση ‘no trespassing’**. Αναμετράται με τις φανερές και κρυφές πτυχές του Δοξιάδη και φτάνει μακριά. Ή τουλάχιστον επιχειρεί. Και μόνη αυτή η επιχείρηση είναι πολύτιμη.

Κώστας Τσιαμπάος

* Η λέξη-κλειδί από την ταινία ‘Citizen Kane’ του Orson Welles.

** Η πινακίδα έξω από το σπίτι του Charles Foster Kane.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ #4

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ #4 

CORPUS


Ειρήνη Μαρινάκη, διδάκτωρ, Τhe London Consortium
«Ο Νικόλαος Κάλας και το σκάκι: η τέχνη ως παιχνίδι, το παιχνίδι ως τέχνη»

Λουίζα Αυγήτα, διδάκτωρ, City University London
«Διεκδικώντας την ιστορία. Η φεμινιστική οπτική της Linda Nochlin»

Σπύρος Μοσχονάς, διδάκτωρ, ΕΚΠΑ
«Τα καλλιτεχνικά σωματεία στην Ελλάδα: 1930-1955»

Θανάσης Θ. Σωτηρίου, μεταπτυχιακό δίπλωμα ιστορίας της τέχνης, ΕΚΠΑ – Βασιλική Πλιάτσικα, διδάκτωρ, ΕΚΠΑ
«H επίδραση της μινωικής και μυκηναϊκής τέχνης στο έργο του αρχιτέκτονα Νικόλαου Ζουμπουλίδη»

ΞΕΝΙΑ

T. J. Clark, ομότιμος καθηγητής, University of California, Berkeley
«Η Guernica του Picasso»
Mετάφραση από τα αγγλικά: Άννυ Μάλαμα

OPINIO

Otto Karl Werckmeister, ομότιμος καθηγητής, Northwestern University, Evanston, IL

«Όχι άλλο Benjamin! Η νέα έκδοση του δοκιμίου του Walter Benjamin: «Το έργο τέχνης την εποχή της δυνατότητας της τεχνικής του αναπαραγωγής»»
Mετάφραση από τα αγγλικά: Τιτίνα Κορνέζου

DATA

Μαρία Γ. Μόσχου, διδάκτωρ, ΕΚΠΑ
«Το αγιογραφικό έργο του Θεόφιλου και η δημοσίευση έξι εικόνων στον κατάλογο της έκθεσης του Τελλογλείου «Τιμή στον Tériade»»

ΠΗΓΕΣ / ΤΕΚΜΗΡΙΑ

E. H. Gombrich, “Kunstliteratur” στο Atlantisbuch der Kunst: eine Enzyklopädie der bildendenKünste, Ζυρίχη, Atlantis Verlag, 1952, σσ. 665-679, αγγλ. μτφρ. Max Marmor, “The literature of art”, Art Documentation, 11, (1), Άνοιξη 1992, σσ. 3-8, το παράθεμα σ.3.

Αναφορά του αστυνομικού επιθεωρητή για τη δραστηριότητα του Picasso στο Παρίσι (1901) Επιμέλεια-μετάφραση από τα γαλλικά: Νίκος Δασκαλοθανάσης

Barnett Newman, Το Υψηλό συμβαίνει τώρα (1948)
Μετάφραση από τα αγγλικά: Νάσια Τσάτσου, πτυχίο θεωρίας και ιστορίας της τέχνης, ΑΣΚΤ
Άσμα του Giotto, ζωγράφου εκ Φλωρεντίας
Μετάφραση από τα ιταλικά: Βασιλική Δανιήλ, μεταπτυχιακό δίπλωμα ιστορίας της τέχνης, Πανεπιστήμιο Κρήτης

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

Παναγιώτης Κ. Ιωάννου
Οι Vite του Vasari: εκδόσεις, μεταφράσεις και μελέτες

Νίκος Δασκαλοθανάσης
Βιβλιογραφία για τις περί τέχνης πηγές της αρχαιότητας

ΒΙΒΛΙΑ

Ιάνθη Ασημακοπούλου, μεταδιδακτορική ερευνήτρια, ΕΚΠΑ
Α. Richard Turner, Η Αναγέννηση στη Φλωρεντία: Η γένεση μιας νέας τέχνης, Η Ιταλική Αναγέννηση: Αρχιτεκτονική, Γλυπτική, Ζωγραφική

Αλέξανδρος Διαμαντής, μεταπτυχιακό δίπλωμα ιστορίας της τέχνης, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Κωνσταντίνος Βασιλείου (επιμέλεια), Τέχνη και Δημιουργικότητα. Μια ανθολογία

Κώστας Τσιαμπάος, λέκτορας, ΕΜΠ
Josep-Maria Montaner, Ιστορία της σύγχρονης αρχιτεκτονικής: κινήματα, ιδέες και δημιουργοί στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα

ΕΚΘΕΣΕΙΣ

Νίκος Αξαρλής, BA στις Καλές Τέχνες, Nottingham University
MALEVICH: REVOLUTIONARY OF RUSSIAN ART
Tate Modern, Λονδίνο, 16 Ιουλίου – 26 Οκτωβρίου 2014

Στρατής Πανταζής, διδάκτωρ, The University of Manchester
MICHELANGELO PISTOLETTO
Φεστιβάλ Αισχυλείων, Παλαιό Ελαιουργείο, Eλευσίνα, 30 Αυγούστου – 5 Οκτωβρίου 2014

Άνη Κοντογιώργη, διδάκτωρ, ΑΠΘ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΡΑΛΛΗΣ. ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ
Μουσείο Μπενάκη, Κτηριακό συγκρότημα Κεραμεικού-Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, 17 Δεκεμβρίου 2014 – 22 Φεβρουαρίου 2015


Πόπη Σφακιανάκη, υποψήφια διδάκτωρ, Πανεπιστήμιο Κρήτης
ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ TÉRIADE
Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, 14 Νοεμβρίου 2014 – 18 Μαρτίου 2015

Αλέξανδρος Τενεκετζής, διδάκτωρ, Πανεπιστήμιο Κρήτης
ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων, Πάρκο Ελευθερίας, 29 Οκτωβρίου – 30 Νοεμβρίου 2014

modern greek architecture in context I

Αρχιτέκτονες […] θα αντικρύσουμε τα ήθη, τα έθιμα (για κάθε τόπο και χώρο), το έδαφος και όλην την παραγωγικότητά του […] θα σταθούμε, ακόμη, μπροστά στη θρησκεία. Και στα τραγούδια, στις προσευχές και στις γιορτές. Μαζί και στις πίκρες και σ’ όλες τις εκδηλώσεις της «λαϊκής» κοινωνίας.

Άρης Κωνσταντινίδης, Δυο «χωριά» απ’ τη Μύκονο και μερικές πιο γενικές σκέψεις μαζί τους [1947], Ηράκλειο: ΠΕΚ, 2011, σ. 35.

Maison Domino revisited I