7 Μαΐου 2009

Lost Horizon


Baskul, Κίνα, 10 Μαρτίου, 1935. Στο αεροδρόμιο της πόλης το οποίο δέχεται επίθεση από μια ένοπλη επαναστατική ομάδα, συρρέουν εκατοντάδες εκδιωγμένοι πρόσφυγες αναζητώντας την σωτηρία. Ανάμεσά τους πέντε άτομα επιβιβάζονται σε ένα μικρό αεροπλάνο το οποίο καταφέρνει την τελευταία στιγμή να απογειωθεί. Πετώντας πάνω από τα Ιμαλάϊα όμως, οι επιβάτες αντιλαμβάνονται ότι το αεροπλάνο αλλάζει πορεία. Πριν προλάβουν να καταλάβουν καλά-καλά τι έχει γίνει, το αεροπλάνο κάνει αναγκαστική προσγείωση. Ευτυχώς και οι πέντε επιβάτες βγαίνουν σώοι για να διαπιστώσουν ότι βρίσκονται στη μέση του πουθενά ανάμεσα στις χιονισμένες κορυφές του Θιβέτ. Για καλή τους τύχη όμως μετά από μερικές ώρες ένα καραβάνι που διέρχεται από εκεί θα εντοπίσει τους πέντε επιζώντες και θα τους πάρει μαζί του. Έτσι, μέσα στη χιονοθύελλα όλοι μαζί θα κατευθυνθούν προς μία άγνωστη και απομονωμένη πόλη.

Είναι η Shangri-La. Σε αυτήν την πόλη, η οποία ιδρύθυκε από έναν Βέλγο μοναχό, τον πατέρα Perrault, το 1713, δεν υπάρχει αρρώστια, έγκλημα, μίσος, αντιπαλότητες, χρήμα, ιδιοκτησία. Οι κάτοικοι δεν έχουν καμία επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο και ζουν μία ειδυλλιακή κοινόβια ζωή ήρεμοι και ευτυχισμένοι μέχρι τα βαθειά γεράματα. Οι πέντε επιβάτες, αν και στην αρχή αισθάνονται άβολα, στην πορεία αρχίζουν να συνηθίζουν τη νέα κατάσταση. Ο ένας από αυτούς, ο Conway - διάσημος Άγγλος διπλωμάτης - θαυμάζει μάλιστα αυτόν τον διαφορετικό τρόπο ζωής ο οποίος είναι τόσο αρμονικός και ισορροπημένος.

Κάποια στιγμή, πληροφορούνται από τον διοικητή της πόλης, τον κ. Τσάνγκ, ότι το γεγονός ότι βρίσκονται εκεί δεν είναι τυχαίο αλλά αποτέλεσμα ενός ευρύτερου σχεδίου. Ένα σχέδιο το οποίο αποδίδεται στον ανώτερο άρχοντα της Shangri-La τον Μεγάλο Λάμα. Ο Conway θέλοντας να μάθει περισσότερα, οδηγείται από τον κ. Τσάνγκ στον Μεγάλο Λάμα. Βλέποντας τον υπέργηρο Μεγάλο Λάμα ο Conway με μεγάλη του έκπληξη καταλαβαίνει ότι πρόκειται για τον πατέρα Perrault, ο οποίος διακόσια χρόνια μετά την ίδρυση της Shangri-La είναι ακόμα ζωντανός! Αφού ο πατέρας Perrault θα διηγηθεί στον Conway την ιστορία της πόλης, θα του αποκαλύψει ότι σκοπός ύπαρξης της είναι να αποτελέσει μία οικουμενική κιβωτό για όλο τον κόσμο. Ένα μέρος όπου πνευματικοί θησαυροί από όλους τους πολιτισμούς θα μαζευτούν με σκοπό να διασωθεί η παγκόσμια κληρονομιά όταν ο υπόλοιπος κόσμος καταρρεύσει από τις συγκρούσεις, τους πολέμους, τη φτώχια, την αδικία. Και μάλιστα αυτός που θα συνεχίσει το έργο του Μεγάλου Λάμα μετά τον θάνατό του θα είναι ο Conway, ένας άνθρωπος έχει τη γνώση και την ικανότητα να γίνει ο επόμενος άρχοντας της Shangri-La.

Οι μήνες περνούν και όταν κάποια μέρα ο Πατέρας Perrault πεθαίνει αφήνει ως διάδοχο της πολιτείας τον Conway. Ο Conway, αν και από τη μια πιστεύει στο ιδανικό της Shangri-La, πείθεται να ακολουθήσει τους συντρόφους του οι οποίοι είναι έτοιμοι πλέον να γυρίσουν στην πατρίδα τους. Αυτή η πορεία της επιστροφής θα αποδειχθεί όμως τραγική αφού ένας-ένας οι πέντε σύντροφοι θα χαθούν στα βουνά του Θιβέτ. Μόνος επιζών ο Conway, ο οποίος έχει πάθει εντωμεταξύ αμνησία. Παρ’ όλα αυτά ο Conway θα καταφέρει να βρει τον δρόμο μέχρι την Αγγλία και παράλληλα η μνήμη του θα αρχίσει να επανέρχεται. Όταν αρχίζει να θυμάται τη ζωή του στη Shangri-La ο Conway αποφασίζει, χωρίς να χάσει καθόλου χρόνο, να πάρει τον δρόμο της επιστροφής. Μετά από ένα μακρινό και δύσκολο ταξίδι βρίσκεται ξανά έξω από την πύλη της Shangri-La.

*

Αυτή είναι με λίγα λόγια η υπόθεση της ταινίας Lost Horizon την οποία σκηνοθέτησε ο Frank Capra το 1937 βασισμένος στο ομώνυμο βιβλίο του 1933 του συγγραφέα James Hilton. Σε αυτήν την ταινία, η οποία αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες παραγωγές της εποχής, ο Capra περιγράφει την τυχαία ανακάλυψη μιας ιδανικής πόλης. Μιας κοινοβιακής κοινότητας στην περιοχή του Θιβέτ, την οποία διοικεί ένας σοφός ευρωπαίος μοναχός διακοσίων ετών και όπου όλοι ζουν αρμονικά και ευτυχισμένα. Αυτή η άγνωστη πόλη, μακριά από τον πολιτισμένο κόσμο, είναι το πρότυπο της ιδανικής κοινότητας, μία υπαρκτή ουτοπία που μεταφέρει το μήνυμα της ειρήνης και της αρμονίας σε έναν κόσμο που ενώ υποτίθεται ότι προοδεύει στην πραγματικότητα παραμένει ασταθής και ανασφαλής.

Ο τίτλος του βιβλίου (Lost Horizon) μιλάει για τον χαμένο ορίζοντα, για τον χαμένο προσανατολισμό. Για τον δρόμο που οδηγεί στην ιδανική πολιτεία και ο οποίος πρέπει να ξαναβρεθεί πριν να είναι αργά. Η Shangri-La είναι μια τέτοια ιδανική πολιτεία, μία πνευματική κιβωτός του οικουμενικού πολιτισμού. Μία αντίστοιχη, ουτοπική κοινότητα, οραματίστηκε στην Ελλάδα ο Άγγελος Σικελιανός. Πρόκειται για το Δελφικό Κέντρο. Ένα πνευματικό κέντρο το οποίο σχεδίασε ο Δημήτρης Πικιώνης.

http://video.google.com/videoplay?docid=-3378504833323735810

13 Απριλίου 2009

Presspoint / Papasotiriou @ AIA / part III


Το κατάστημα έχει ανοίξει και σε λίγες ημέρες θα ολοκληρωθεί και αρχιτεκτονικά. Περισσότερα σύντομα.

8 Απριλίου 2009

Cogito 09



Κυκλοφορεί το ένατο τεύχος του περιοδικού cogito όπου υπάρχει και το κείμενό μου με τίτλο "Παραλλαγές της ελληνικότητας στην ελληνική αρχιτεκτονική"

23 Μαρτίου 2009

Journal of Architecture

Στο επόμενο τεύχος του Journal of Architecture (έκδοση RIBA) θα μπορεί κανείς να διαβάσει και ένα δικό μου κείμενο. Το παρακάτω, ένα μικρό απόσπασμα. Περίσσότερα στο τεύχος volume 14 number 2 που θα κυκλοφορήσει τον Απρίλιο.


This research uses vision as a methodological tool in order to highlight the relationship
between vision and architecture as represented through Constantinos Doxiadis’ dissertation
which analyses architectural space in ancient Greece using a system of visual angles. This
relationship between vision and architecture as represented through Doxiadis’ dissertation
designates his association with a broader philosophical environment of the European midwar
era where theories concerning the aesthetic dimension of vision are at the forefront.
Doxiadis’ dissertation as a characteristic paradigm of early modernism brings forth a
certain conceptualisation of vision as an analytical and aesthetic tool used in architectural
design. Nineteenth-century architectural theory advanced vision as the most important
amongst other senses. Since Choisy’s concept of the picturesque at the Acropolis there is a
theoretical tradition about the way the observer understands architectural space through
a series of successive perspective images. Architecture always deals with phenomena.
Visual representation transfers the experience of the object when the actual object is absent.

4 Μαρτίου 2009

Presspoint / Papasotiriou @ AIA part II




Σε λίγες μέρες κάποιος θα μπορεί να δει όλους τους συντελεστές του έργου στην εξωτερική επιφάνεια της περίφραξης του εργοταξίου. Η αρχιτεκτονική είναι υπόθεση συλλογική.

25 Φεβρουαρίου 2009

Presspoint / Papasotiriou @ AIA








Το Presspoint / Papasotiriou στο "Ελευθέριος Βενιζέλος" επεκτείνεται και ανακαινίζεται. Σε λίγες ημέρες αρχίζει η κατασκευή.