Ριζοσπαστική επιστροφή / Ι

Παρίσι-Αθήνα 1919-1939. Το διπλό ταξίδι / Η αρχιτεκτονική

ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ / MUSÉE BENAKI
ΓΑΛΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΑΘΗΝΩΝ / ÉCOLE FRANÇAISE D’ ATHÈNES
ΣΧΟΛΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΕΜΠ / ECOLE D’ARCHITECTURE D’ATHENES

Παρίσι-Αθήνα 1919-1939. Το διπλό ταξίδι / Η αρχιτεκτονική
Paris-Athènes 1919-1939. Le double voyage / L’architecture

Επιστημονική Ημερίδα στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Παρίσι-Αθήνα 1919-1939. Tο διπλό ταξίδι» / Journée d’étude dans le cadre du programme de recherche « Paris-Athènes 1919-1939. Le double voyage »

Πέμπτη 18-3-2010 Μουσείο Μπενάκη (Κουμπάρη 1, Κολωνάκι)
Jeudi 18-3-2010 Musée Benaki (Koubari 1, Kolonaki)

Πρόγραμμα / Programme

10.00 Νίκος Πατσαβός: «Η πρόσληψη της γαλλικής αρχιτεκτονικής παιδείας στο ΕΜΠ του μεσοπολέμου» /
Nikos Patsavos : « La réception de l’éducation architecturale française à l’Université Nationale Technique d’Athènes pendant l’entre-deux-guerres »

10.30 Τίνα Καραλή: «Η βιβλιογραφική τεκμηρίωση της γενιάς του 30 – Η γαλλική βιβλιογραφία» /
Tina Karali « La documentation bibliographique de la génération des années 30 – La bibliographie française »

11.00 Σταύρος Μαρτίνος: «Οι σπουδές του Στάμου Παπαδάκη στην ESA και η προβολή τους στην αρχιτεκτονική του δράση στην Ελλάδα» /
Stavros Martinos : « Les études de Stamo Papadakis à l’ESA et leur projection sur son activité architecturale en Grèce »

11.30 Διάλειμα

12.00 Πέτρος Φωκαίδης: «Ορέστης Μάλτος και Πολύβιος Μιχαηλιδης: το διπλό ταξίδι και ο Le Corbusier» /
Petros Phokaidés » « Orestis Maltos et Polyvios Michaelidés : le double voyage et Le Corbusier »

12.30 Κώστας Τσιαμπάος: «O Άγγελος Σικελιανός, οι αρχιτέκτονες του μεσοπολέμου και η αναβίωση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού ως μοντέρνου» /
Kostas Tsiampaos : « Angelos Sikelianos, les architectes de l’entre-deux-guerres et la renaissance de la civilisation grecque ancienne en tant que moderne »

13.00 Συζήτηση / discussion

16.00 Μάρω-Καρδαμίτση Αδάμη: / Maro Kardamitsi-Adami: «Η διδασκαλία του Ερνέστ Εμπράρ στη Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ» /
« L’enseignement d’Ernest Hébrard à l’Ecole d’architecture d’Athènes »

16.30 Αλέκα Γερόλυμπου: «Μορφή, λειτουργία και μνήμη της μεσοπολεμικής πόλης. Αστικός εκσυγχρονισμός και η συμβολή του Ερνέστ Εμπράρ» /
Aleka Gerolympos : « Forme, fonction et mémoire de la ville de l’entre-deux-guerres. La modernisation urbaine et la contribution d’Ernest Hébrard »

17.00 Διάλειμα

17.30 François Loyer: «Παρίσι-Αθήνα: η αρχιτεκτονική αναζήτηση» /
« Paris-Athènes : la quête de l’architecture »

18.00 Παναγιώτης Τουρνικιώτης: «Παρίσι- Αθήνα μέσω αρχιτεκτονικής» /
Panayotis Tournikiotis : « Paris-Athènes à travers l’architecture »

18.30 Συζήτηση / discussion

Οι εισηγήσεις θα γίνουν στα ελληνικά, με την εξαίρεση του κ. Loyer που θα μιλήσει γαλλικά.

10 Best Architecture Songs

Architecture is great metaphor material. Buildings are ostensibly simple, everyday background constructions, but haunted with significance — memories, emotions, stories. A world in a grain of sand? No, a world in an apartment. Maybe that’s why they have a starring role in so many songs. There are more, we’re sure — add your favorites in the comments.

1. “Government Center” by Jonathan Richman and the Modern Lovers
The only anthem to bureaucracy — and the architectural altar at which all lesser bureaucratic buildings worship, Boston’s Government Center— we’re aware of. Richman and Co. confirm that, even with “a lot of great desks and chairs,” the best way to animate a space is with a dance party.

2. “Don’t Worry About the Government” by the Talking Heads
Architecture as savior: “My building has every convenience, it’s gonna make life easy for me.” If the Bauhaus had a theme song, it’d be this one.

3. “Brick House” by the Commodores
Yes, architecture can be sexy. Brick houses might not really be the hottest buildings out there, but we admit it’s hard to rhyme anything with Guggenheim.

4. “Who Do You Love?” by Bo Diddley
That’s one creepy house.

5. “Norwegian Wood” by the Beatles
A song about hipster apartments, falling in love, and bad seating arrangements (hasn’t she heard of Ikea?).

6. “White Room” by Cream
A song about loneliness in a crowd and loneliness alone — and, OK, maybe cocaine? — this one moves between the train station and Clapton’s empty apartment.

7. “Little Room” by the White Stripes
The room in question is definitely a modernist affair. White walls, surely, with maybe a red-trimmed window in the corner. The song’s about how any room can be a prison, and how the grass isn’t always greener, real-estate-wise, no matter what Craigslist says.

8. “Our House” by Crosby, Stills, Nash and Young
A love song to suburban domesticity. Bo-ring, but that’s the point.

9. “Mansion on the Hill” by Hank Williams
Architectural envy. Also a metaphor for McMansion soullessness, before it really existed.

10. “Folsom Prison Blues” by Johnny Cash
The problem with architecture altogether: It doesn’t change, and when it’s bad, you’re stuck inside like Jonah. Outside on the train, “Those people keep a-movin’, and that’s what tortures me.”

http://flavorwire.com/11083/mixtape-10-best-architecture-songs

Press Gallery @ Μετρό Δουκίσσης Πλακεντίας

 

Εργοδότης: Άργος-Ευρώπη ΕΠΕ
Αρχιτέκτονες: Κώστας Τσιαμπάος, Μυρτώ Κιούρτη
Κατασκευή: Arcon Constructions

 
Το κατάστημα αυτό ήταν η πρώτη προσπάθεια της εταιρίας Άργος-Ευρώπη ΕΠΕ να δημιουργήσει έναν χώρο όπου θα προβάλλεται σωστά ο τύπος. Ο σταθμός της Δουκίσσης Πλακεντίας επιλέχθηκε λόγω της αυξημένης επιβατικής κίνησης και από το γεγονός ότι δεν υπήρχε άλλο σημείο πώλησης τύπου στην περιοχή. Θέληση της εταιρίας ήταν να προσδώσει στον τύπο κύρος και αξία σε αντίθεση με την προβολή του με τον τρόπο όπως αυτή γίνεται από τα περίπτερα.Δική μας πρόταση είναι να δημιουργηθεί ένας χώρος ο οποίος θα συνδύαζε τυπολογίες του bar με τυπολογία του κλασικού περιπτέρου. Ένας χώρος ο οποίος θα προέβαλλε τον τύπο ως μέσο χειραφέτησης και ταυτόχρονα θα αποτελούσε σημείο κοινωνικού και πολιτικού διαλόγου. Παραδείγματα από το Loos bar του Adolf Loos και το Au Revoir του Α. Προβελέγγιου λειτούργησαν ως αναφορές. Τέλος η σύνθεση της σύγχρονης τεχνολογίας (plasma οθόνες και led μηνύματα) με τις συνολικές επενδύσεις από καπλαμά φυσικής δρυός δημιούργησαν έναν χώρο ο οποίος προβάλλει την επικοινωνία και την ενημέρωση με κάθε τρόπο. 

Φωτογράφηση: Μεγακλής Γαντζίας (http://megaklis.com)

 

περιοδικό InStore

Architect, or Whatever

AT the Ballard Farmers’ Market in Seattle on a recent weekend, passers-by could be forgiven for thinking John Morefield was running for political office. Smiling, waving and calling out hellos to everyone who walked by his stand, he was the picture of friendliness. All he needed was campaign buttons and fliers. In fact, Mr. Morefield, 29, is no politician, but an architectural designer looking for work. He was seated at a homemade wooden stand under a sign reading “Architecture 5¢,” with a tin can nearby awaiting spare change. For a nickel, he would answer any architectural question.

In 2008, Mr. Morefield lost his job — twice — and thought he could ride out the recession doing design work for friends and family, but when those jobs dried up, he set up his stand. As someone in his 20s without many contacts or an extensive portfolio, he thought he might have an easier time finding clients on his own.

“I didn’t know what I was going to do,” Mr. Morefield said. “I had no other option. The recession was a real kick in the shorts, and I had to make this work.”...

http://www.nytimes.com/2010/01/21/garden/21architects.html?em

Καφέ στη Σκουφά / I

Σε λίγες μέρες αρχίζει η κατασκευή... περισσότερα σύντομα.

Εκδήλωση για τον Δοξιάδη

Στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138), το Σάββατο 9 Ιανουαρίου, στις 10:30 το πρωΐ, θα γίνει η παρουσίαση της δίτομης έκδοσης του ΤΕΕ «Ο Κωνσταντίνος Δοξιάδης και το έργο του». Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα μιλήσουν φίλοι και συνεργάτες του, αλλά και άλλοι διακεκριμένοι μηχανικοί, για τη ζωή και το έργο του επιφανούς αρχιτέκτονα και πολεοδόμου, ο οποίος στα 40 χρόνια της επαγγελματικής του πορείας άφησε τη σφραγίδα του σε τέσσερις ηπείρους, με μεγάλα και διαχρονικά έργα.

Γιός του Απόστολου Δοξιάδη και της Ευανθίας Μεζεβίρη, ο Κωνσταντίνος Α. Δοξιάδης γεννήθηκε το 1913. Ο πατέρας του, παιδίατρος στο επάγγελμα, υπήρξε Υπουργός Περιθάλψεως, Υγιεινής και Πρόνοιας. Αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου το 1935 κι ένα χρόνο αργότερα ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Μηχανικός από το Πανεπιστήμιο Charlottenburg του Βερολίνου. Το 1937 διορίστηκε μηχανικός της Πολεοδομικής Υπηρεσίας της Διοικήσεως Πρωτευούσης. Από το 1940 ως το 1945 διετέλεσε Προϊστάμενος της Πολεοδομικής Υπηρεσίας και Προϊστάμενος του Γραφείου Χωροταξικών και Πολεοδομικών Ερευνών και Μελετών (ΓΧΠΜΕ). Στη διάρκεια της Κατοχής υπήρξε αρχηγός της αντιστασιακής ομάδας «Ήφαιστος», ενώ εξέδιδε ένα περιοδικό, τη μοναδική έκδοση τεχνικού περιεχομένου σε όλα τα κατεχόμενα εδάφη, με τίτλο «Χωροταξία - Πολεοδομία -Αρχιτεκτονική». Μετά την απελευθέρωση, το 1945, ως μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας ειδικός σε θέματα ανοικοδόμησης, συμμετείχε στο Συνέδριο για την Ειρήνη στον Άγιο Φραγκίσκο των ΗΠΑ, αλλά και σε αποστολές στην Αγγλία, Γαλλία. Την περίοδο 1945-1951 ο Κ.Α. Δοξιάδης υπήρξε ένα από τα βασικά πρόσωπα στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας μας. Μέσα από διαφορετικές θέσεις, πρώτα ως Υφυπουργός Ανοικοδόμησης - Γενικός Διευθυντής Ανοικοδομήσεως (1945 -1948) και στη συνέχεια ως Συντονιστής Ανασυγκρότησης και υπηρεσιακός Υφυπουργός Υπουργείου Συντονισμού, εργάστηκε για την επάνοδο της χώρας σε αναπτυξιακούς ρυθμούς. Το 1947 ηγήθηκε της Ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διεθνή Διάσκεψη Οικισμού, Πολεοδομίας και Ανοικοδομήσεως του ΟΗΕ, ενώ την περίοδο 1949-1950 ήταν ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις για τις Ιταλικές πολεμικές επανορθώσεις. Το 1951 εγκατέλειψε τις δημόσιες θέσεις και βγήκε στην ιδιωτική «αγορά». Ίδρυσε, μαζί με μια μικρή ομάδα αρχιτεκτόνων και πολεοδόμων, με αρκετούς από τους οποίους είχε συνεργαστεί κατά την περίοδο της Ανοικοδόμησης, το Τεχνικό Γραφείο Δοξιάδη (Doxiadis Associates), στην οδό Πανεπιστημίου 10, ως ένα κοινό Τεχνικό Γραφείο. Το Γραφείο μεγεθύνθηκε και το 1957 μεταστεγάστηκε στο ιδιόκτητο κτίριο επί της Στρατιωτικού Συνδέσμου 24, κάτω από την περιφερειακή οδό του Λυκαβηττού. Εκεί, το 1959, ίδρυσε το Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο (ΑΤΙ) και τον Αθηναϊκό Τεχνολογικό Όμιλο (ΑΤΟ), ως ένα μη κερδοσκοπικό, ιδιωτικό ερευνητικό και εκπαιδευτικό ινστιτούτο, με κύρια δραστηριότητα την πρώτη στην Ελλάδα Σχολή Τεχνικών Βοηθών/Σχεδιαστών και γενικότερα για την προώθηση της Έρευνας και Εκπαίδευσης, της Τεχνικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα και σε άλλες αναπτυσσόμενες περιοχές, αλλά και εκπαιδευτικών και πολιτιστικών προγραμμάτων.Το 1963, ίδρυσε την Doxiadis International Co. Ltd. - Consultants on Development & Ekistics, η οποία επέκτεινε τη δράση της στις 4 από τις 5 Ηπείρους του πλανήτη, αναλαμβάνοντας έργα και προγράμματα σε 44 χώρες, με γραφεία στις ΗΠΑ, Ιράκ, Σαουδική Αραβία, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Νιγηρία, Γκάνα, Λιβύη, κ.ά. Την ίδια χρονιά ίδρυσε το Αθηναϊκό Κέντρο Οικιστικής (ΑΚΟ) για Μεταπτυχιακή Εκπαίδευση, Έρευνα, Τεκμηρίωση, Διεθνείς Σχέσεις κλπ. Το 1964, κάνει ένα ακόμη πρωτοποριακό βήμα ιδρύοντας την «Ηλεκτρονικοί Διερευνηταί Δοξιάδη Α.Ε.» (Doxiadis Associates Computer Center), η οποία φέρνει στην Ελλάδα το 1969 τον πρώτο Η/Υ UNIVAC 1107. Παράλληλα, ο Κ.Α. Δοξιάδης υπήρξε αντιπρόσωπος της Ελλάδας (1963 - 1964) στην 1η συνεδρίαση της Επιτροπής Κατοικίας και Προγραμματισμού του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και πρόεδρος της συνεδρίας για τα Αστικά προβλήματα στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για την Εφαρμογή της Επιστήμης και Τεχνολογίας προς Όφελος των Λιγότερο Ανεπτυγμένων Περιοχών του Κόσμου στη Γενεύη, το 1963. Από το 1958 ως το 1971, δίδαξε οικιστική στο ΑΤΟ και ΑΚΟ (τα δικά του σχολεία), ενώ παράλληλα έδινε διαλέξεις σε πολλά πανεπιστήμια της Αμερικής, όπως, επίσης, στην Οξφόρδη και στο Δουβλίνο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Κ.. Α. Δοξιάδης αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα με την υγεία του, κτυπημένος από πολύ σπάνια αρρώστια [πλάγια αμυοτροφική σκλήρυνση] η οποία τον οδήγησε μέσα σε τρία χρόνια σε ολική παράλυση και τελικά στο θάνατο. Ο Δοξιάδης αντιμετώπισε την ασθένειά του με φοβερό θάρρος και αξιοπρέπεια κρατώντας ως το τέλος σημειώσεις για την ασθένειά του, με σκοπό, όπως έλεγε, να βοηθήσει μελλοντικούς ερευνητές. Πέθανε στο σπίτι του στην Αθήνα, στις 28 Ιουνίου 1975, στις 11π.μ.

2010

Νέα όψη "Παπασωτηρίου"

Η νέα όψη του γνωστού βιβλιοπωλείου στη Στουρνάρη έχει ολοκληρωθεί. Αν κάποιος αναρωτιέται τί είναι αυτές οι λέξεις πρόκειται για τη λέξη βιβλίο σε διάφορες γλώσσες: αγγλικά, αλβανικά, ρωσικά, πολωνικά, ρουμάνικα, αφγανικά, φιλιπιννέζικα, μπαγκλαντές.