Η έκδοση της διατριβής / Ι

σύντομα από τις Εκδόσεις Ποταμός...

http://www.potamos.com.gr/upcoming-editions.asp

Ριζοσπαστική επιστροφή / II

Ο κύριος Γιώργος γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της Ιθάκης. Η οικογένειά του ήταν αγροτική και χαμηλού εισοδήματος. Στα δώδεκά του κέρδισε μια υποτροφία, έφυγε από την Ιθάκη, για να φοιτήσει στην πόλη και αργότερα στο εξωτερικό. Στο χωριό του δεν γύρισε ποτέ. Σε μεγάλη πλέον ηλικία αποφάσισε να χτίσει ένα εξοχικό σπίτι στο νησί του. Στην ερώτηση γιατί θέλει να χτίσει αυτό το σπίτι απάντησε μέσα από την ποιητική του συλλογή με τίτλο: «Προς το σπίτι μου».

Μέσα από εκτεταμένες συνεντεύξεις φάνηκε ότι η βίαιη αποκοπή του κύριου Γιώργου σε μικρή ηλικία από την οικογένειά του και τον τόπο καταγωγής του υπήρξε τραυματική. Η ψυχική σύνδεση με τον τόπο καταγωγής ήταν σε όλη του τη ζωή ανεκπλήρωτο αίτημα. Ο σχεδιασμός του σπιτιού στην Ιθάκη στόχευσε στην ανασύνθεση του τραυματισμένου ψυχικού τόπου.

Το σπίτι, ένας απλός παραλληλεπίπεδος όγκος, έσπασε και ενσωμάτωσε το κενό. Το σημείο διάρρηξης του όγκου μετασχηματίστηκε σε είσοδο του κτιρίου. Στην κενή αυτή περιοχή αναπτύσσεται ελεύθερα το φυσικό τοπίο του νησιού. Γύρω του οργανώνεται το σύνολο της κατοικίας. Η διάρρηξη, το κενό, πληρώνεται έτσι με την παρουσία της μητρικής γης και είναι αυτή που ανασυνθέτει πλέον σε ένα ενιαίο αδιατάρακτο όλον το οικιακό τοπίο.

 Επίλογος
Η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι. Ούτε πού ήμουν πριν, ούτε πώς βρέθηκα καθισμένος διπλοπόδι στην πλάτη της χελώνας.
...
-Οίκαδε; είπα, έτσι για να πω κάτι.
Δεν γύρισε να με κοιτάξει, σαν να μην άκουσε ή σαν να μην την ενδιέφερε καθόλου.
...-Μικρός, είπα πάλι, έτσι για να πω κάτι, σκάλιζα στον ύπνο μου ένα κεραμύδι. Ξανθό, βυζαντινό. Στην κυρτή επιφάνεια έφτιαχνα τον ήλιο που ανέτειλε κι ανέβαινε στο
στερέωμα.
...
-Στην κοίλη επιφάνεια σκάλιζα τον ήλιο που έγερνε στη δύση. Κάθε βράδυ σκάλιζα κάμποσο και το πρωί ξυπνούσα κατάκοπος, είπα και σύρθηκα πιο κοντά της.
-Με το που το τελείωσα είχα γίνει σχεδόν έφηβος. Έφυγα από το σπίτι και δεν σκάλισα ξανά το κεραμίδι.
...
Ψηλά στο στερέωμα ακούστηκε το γραμόφωνο της πούλιας, σε άλλο μοτίβο τώρα...
εκεί που ήλιος δε βαρεί
και πέρδικα δεν κράζει.
Αμέσως αναγνώρισα την φωνή της κοπέλας, κι ας μην την είχα ποτέ ακούσει.
...
Πετάχτηκα όρθιος, με κίνδυνο να χάσω την ισορροπία μου από τα πέρα-δώθε της χελώνας και να γκρεμοτσακιστώ, και προσπάθησα να την φωνάξω. Όμως δεν ήξερα
τ’ όνομά της κι η φωνή μου δεν έβγαινε.
...
Ώσπου ξαφνικά ξεχύθηκε απ’ τα χείλη μου βροντερή και ξεκάθαρη κραυγή:
-Gloria, Gloria Mundi! Gloria Domi!
Σαν απ’ τον ουρανό έπεσε η κοπέλα με ορμή στην αγκαλιά μου αλαλάζοντας:
-οίκαδε! οίκαδε!
...

Νέα όψη 'Παπασωτηρίου' στη Στουρνάρη

Η νέα όψη αντικαθιστά την προηγούμενη η οποία καταστράφηκε στα επεισόδια του περασμένου Δεκεμβρίου. Η κατασκευή της νέας όψης δίνει την ευκαιρία να αποκτήσει το κατάστημα ένα νέο προφίλ το οποίο να ανταποκρίνεται τόσο στην εποχή μας όσο και στα δεδομένα της περιοχής στην οποία βρίσκεται (Εξάρχεια). Έτσι θα πρέπει να προβάλλει μία σύγχρονη εικόνα (content) η οποία θα λαμβάνει υπόψη της όμως το περιβάλλον (context). Έτσι ενώ θα πρέπει να εκφράζει κάτι σύγχρονο, καινοτόμο, δυναμικό, έξυπνο θα πρέπει να το εκφράζει με τρόπο απλό, άμεσο, εναλλακτικό, ανεπιτήδευτο. Θα πρέπει να περνάει το μήνυμα χωρίς να θέλει να προκαλέσει, να διακριθεί, να ξεχωρίσει. Θα πρέπει με λίγα λόγια να αποτελεί μέρος της κουλτούρας της περιοχής. Άλλωστε πελάτες είναι κυρίως οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι της περιοχής και αυτοί θέλουν έναν χώρο που να τους εκφράζει. Βασική πρόθεση της αρχιτεκτονικής πρότασης είναι το κατάστημα να είναι όσο το δυνατόν πιο ανοιχτό στην περιοχή και τους κατοίκους. Σε αυτό το πνεύμα η σήμανση του καταστήματος έγινε ιδιαίτερα διακριτική ενώ η πολυκατοικία αναδείχθηκε και το χρώμα της «πέρασε» και στην όψη του καταστήματος. Έτσι, το κατάστημα δεν διακρίθηκε από την υπόλοιπη πολυκατοικία αλλά εμφανίστηκε ως η συνέχειά της. Παράλληλα τα μεγάλα υαλοστάσια εμφανίστηκαν και ενοποίησαν τον εσωτερικό με τον δημόσιο χώρο, προβάλλοντας παράλληλα προς τα έξω την ταυτότητα του χώρου αλλά και τον κόσμο ο οποίος κινείται μέσα του. Τέλος στο περιμετρικό δοκάρι της όψης αποτυπώθηκε γραφιστικά με μαύρο σπρέυ (κάνοντας μία αναφορά στην κουλτούρα της περιοχής) η λέξη βιβλίο στα ελληνικά, αγγλικά και σε οκτώ άλλες γλώσσες μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα (αλβανικά, ρωσικά, πολωνικά, ρουμανικά, τουρκικά, μπαγκλαντές, αφγανικά, φιλιππινέζικα).

Φωτογράφηση: Μεγακλής Γαντζίας (http://megaklis.com)

Press Plans

Οι κατόψεις από τρείς χώρους πώλησης τύπου. Στο μετρό Δουκίσσης Πλακεντίας, στο Golden Hall, στο αεροδρόμιο.

Les Fêtes Delphiques : une rencontre internationale des lettres et des arts

Les Fêtes Delphiques : une rencontre internationale des lettres et des arts
Journées d’étude organisées par l’École Française d’Athènes
dans le cadre du programme de recherche : « Paris-Athènes 1919-1939. Le double voyage »

avec le soutien de l’Institut National des Langues et des Civilisations Orientales de Paris

Salle de conférences de la Municipalité de Delphes - 19 et 20 mars 2010

Vendredi 19 mars

10 h Accueil des participants à Delphes

11h Visite du site archéologique

12h Visite du Musée des Fêtes Delphiques

14 h Déjeuner

16h00 Allocutions par Lucile ARNOUX-FARNOUX (Université de Tours) et Stéphane SAWAS (INALCO)

Président de séance : Panayotis TOURNIKIOTIS (École Polytechnique d’Athènes)

16h30 Inauguration des travaux par Maria TSOUTSOURA : « Antiquité-modernité, mémoire et utopie : produire l’oracle »

17h00 Sylvie HUMBERT-MOUGIN (Université de Tours) : « Les Fêtes Delphiques et le retour au théâtre antique de la Belle Époque »

17h30 Discussion

18h Café

Président de séance : Lucile ARNOUX-FARNOUX (Université de Tours)

18h30 Servanne JOLLIVET (EFA) : « Enjeux d’une renaissance de l’hellénisme antique »

19h Stéphane SAWAS (INALCO) : « Du Miracle grec à la tragédie grecque : filmer les Fêtes Delphiques »

19h30 Projection d’extraits du Film des Fêtes Delphiques et des interviews des participants aux Fêtes

20h30 Dîner

Samedi 20 mars

Président de séance : Maria TSOUTSOURA

9h30 Kostas TSIAMPAOS (École Polytechnique d’Athènes) : « Le centre delphique: une utopie architecturale »

10h Benjamin CAPELLARI (ENS) : « La musique dans le Projet Delphique, fille infidèle d’une tradition séculaire »

10h30 Discussion

11h Café

Président de séance : Sophie BASCH (Paris-Sorbonne)

11h30 Lucile ARNOUX-FARNOUX (Université de Tours) : « “La Grèce, de nouveau, parle au monde” – L’écho des Fêtes Delphiques en France »

12h Maria TSOUTSOURA : « Les troisièmes Fêtes Delphiques (1934-1939) : l’oracle éclaté »

12h30 Discussion

13h François LOYER (CNRS) : Conclusions des Journées

Ριζοσπαστική επιστροφή / Ι

Παρίσι-Αθήνα 1919-1939. Το διπλό ταξίδι / Η αρχιτεκτονική

ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ / MUSÉE BENAKI
ΓΑΛΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΑΘΗΝΩΝ / ÉCOLE FRANÇAISE D’ ATHÈNES
ΣΧΟΛΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΕΜΠ / ECOLE D’ARCHITECTURE D’ATHENES

Παρίσι-Αθήνα 1919-1939. Το διπλό ταξίδι / Η αρχιτεκτονική
Paris-Athènes 1919-1939. Le double voyage / L’architecture

Επιστημονική Ημερίδα στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Παρίσι-Αθήνα 1919-1939. Tο διπλό ταξίδι» / Journée d’étude dans le cadre du programme de recherche « Paris-Athènes 1919-1939. Le double voyage »

Πέμπτη 18-3-2010 Μουσείο Μπενάκη (Κουμπάρη 1, Κολωνάκι)
Jeudi 18-3-2010 Musée Benaki (Koubari 1, Kolonaki)

Πρόγραμμα / Programme

10.00 Νίκος Πατσαβός: «Η πρόσληψη της γαλλικής αρχιτεκτονικής παιδείας στο ΕΜΠ του μεσοπολέμου» /
Nikos Patsavos : « La réception de l’éducation architecturale française à l’Université Nationale Technique d’Athènes pendant l’entre-deux-guerres »

10.30 Τίνα Καραλή: «Η βιβλιογραφική τεκμηρίωση της γενιάς του 30 – Η γαλλική βιβλιογραφία» /
Tina Karali « La documentation bibliographique de la génération des années 30 – La bibliographie française »

11.00 Σταύρος Μαρτίνος: «Οι σπουδές του Στάμου Παπαδάκη στην ESA και η προβολή τους στην αρχιτεκτονική του δράση στην Ελλάδα» /
Stavros Martinos : « Les études de Stamo Papadakis à l’ESA et leur projection sur son activité architecturale en Grèce »

11.30 Διάλειμα

12.00 Πέτρος Φωκαίδης: «Ορέστης Μάλτος και Πολύβιος Μιχαηλιδης: το διπλό ταξίδι και ο Le Corbusier» /
Petros Phokaidés » « Orestis Maltos et Polyvios Michaelidés : le double voyage et Le Corbusier »

12.30 Κώστας Τσιαμπάος: «O Άγγελος Σικελιανός, οι αρχιτέκτονες του μεσοπολέμου και η αναβίωση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού ως μοντέρνου» /
Kostas Tsiampaos : « Angelos Sikelianos, les architectes de l’entre-deux-guerres et la renaissance de la civilisation grecque ancienne en tant que moderne »

13.00 Συζήτηση / discussion

16.00 Μάρω-Καρδαμίτση Αδάμη: / Maro Kardamitsi-Adami: «Η διδασκαλία του Ερνέστ Εμπράρ στη Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ» /
« L’enseignement d’Ernest Hébrard à l’Ecole d’architecture d’Athènes »

16.30 Αλέκα Γερόλυμπου: «Μορφή, λειτουργία και μνήμη της μεσοπολεμικής πόλης. Αστικός εκσυγχρονισμός και η συμβολή του Ερνέστ Εμπράρ» /
Aleka Gerolympos : « Forme, fonction et mémoire de la ville de l’entre-deux-guerres. La modernisation urbaine et la contribution d’Ernest Hébrard »

17.00 Διάλειμα

17.30 François Loyer: «Παρίσι-Αθήνα: η αρχιτεκτονική αναζήτηση» /
« Paris-Athènes : la quête de l’architecture »

18.00 Παναγιώτης Τουρνικιώτης: «Παρίσι- Αθήνα μέσω αρχιτεκτονικής» /
Panayotis Tournikiotis : « Paris-Athènes à travers l’architecture »

18.30 Συζήτηση / discussion

Οι εισηγήσεις θα γίνουν στα ελληνικά, με την εξαίρεση του κ. Loyer που θα μιλήσει γαλλικά.

10 Best Architecture Songs

Architecture is great metaphor material. Buildings are ostensibly simple, everyday background constructions, but haunted with significance — memories, emotions, stories. A world in a grain of sand? No, a world in an apartment. Maybe that’s why they have a starring role in so many songs. There are more, we’re sure — add your favorites in the comments.

1. “Government Center” by Jonathan Richman and the Modern Lovers
The only anthem to bureaucracy — and the architectural altar at which all lesser bureaucratic buildings worship, Boston’s Government Center— we’re aware of. Richman and Co. confirm that, even with “a lot of great desks and chairs,” the best way to animate a space is with a dance party.

2. “Don’t Worry About the Government” by the Talking Heads
Architecture as savior: “My building has every convenience, it’s gonna make life easy for me.” If the Bauhaus had a theme song, it’d be this one.

3. “Brick House” by the Commodores
Yes, architecture can be sexy. Brick houses might not really be the hottest buildings out there, but we admit it’s hard to rhyme anything with Guggenheim.

4. “Who Do You Love?” by Bo Diddley
That’s one creepy house.

5. “Norwegian Wood” by the Beatles
A song about hipster apartments, falling in love, and bad seating arrangements (hasn’t she heard of Ikea?).

6. “White Room” by Cream
A song about loneliness in a crowd and loneliness alone — and, OK, maybe cocaine? — this one moves between the train station and Clapton’s empty apartment.

7. “Little Room” by the White Stripes
The room in question is definitely a modernist affair. White walls, surely, with maybe a red-trimmed window in the corner. The song’s about how any room can be a prison, and how the grass isn’t always greener, real-estate-wise, no matter what Craigslist says.

8. “Our House” by Crosby, Stills, Nash and Young
A love song to suburban domesticity. Bo-ring, but that’s the point.

9. “Mansion on the Hill” by Hank Williams
Architectural envy. Also a metaphor for McMansion soullessness, before it really existed.

10. “Folsom Prison Blues” by Johnny Cash
The problem with architecture altogether: It doesn’t change, and when it’s bad, you’re stuck inside like Jonah. Outside on the train, “Those people keep a-movin’, and that’s what tortures me.”

http://flavorwire.com/11083/mixtape-10-best-architecture-songs

Press Gallery @ Μετρό Δουκίσσης Πλακεντίας

 

Εργοδότης: Άργος-Ευρώπη ΕΠΕ
Αρχιτέκτονες: Κώστας Τσιαμπάος, Μυρτώ Κιούρτη
Κατασκευή: Arcon Constructions

 
Το κατάστημα αυτό ήταν η πρώτη προσπάθεια της εταιρίας Άργος-Ευρώπη ΕΠΕ να δημιουργήσει έναν χώρο όπου θα προβάλλεται σωστά ο τύπος. Ο σταθμός της Δουκίσσης Πλακεντίας επιλέχθηκε λόγω της αυξημένης επιβατικής κίνησης και από το γεγονός ότι δεν υπήρχε άλλο σημείο πώλησης τύπου στην περιοχή. Θέληση της εταιρίας ήταν να προσδώσει στον τύπο κύρος και αξία σε αντίθεση με την προβολή του με τον τρόπο όπως αυτή γίνεται από τα περίπτερα.Δική μας πρόταση είναι να δημιουργηθεί ένας χώρος ο οποίος θα συνδύαζε τυπολογίες του bar με τυπολογία του κλασικού περιπτέρου. Ένας χώρος ο οποίος θα προέβαλλε τον τύπο ως μέσο χειραφέτησης και ταυτόχρονα θα αποτελούσε σημείο κοινωνικού και πολιτικού διαλόγου. Παραδείγματα από το Loos bar του Adolf Loos και το Au Revoir του Α. Προβελέγγιου λειτούργησαν ως αναφορές. Τέλος η σύνθεση της σύγχρονης τεχνολογίας (plasma οθόνες και led μηνύματα) με τις συνολικές επενδύσεις από καπλαμά φυσικής δρυός δημιούργησαν έναν χώρο ο οποίος προβάλλει την επικοινωνία και την ενημέρωση με κάθε τρόπο. 

Φωτογράφηση: Μεγακλής Γαντζίας (http://megaklis.com)

 

περιοδικό InStore